تحقيقى است كه در حصار متوليان و متخصصان بماند.
آرى؛ عاشورا پژوهى نيز مانند ديگر رشته‌هاى علمى، نياز به محققان متخصص و زمينه‌هاى مطالعاتى ويژه دارد كه عمومى كردن آن، نه ممكن است و نه مطلوب؛ اما سخن در اين است كه افزون بر مطالعات تخصصى و دامنه‌دار كه بر عهده عده معدودى است، يكايك دانش آموختگان مدارس و مراكز علمى، مى‌بايست هماره آمادگى پاسخگويى به نياز عمومى مردم درهر زمان و مكانى باشند. بدين رو همه آنان كه دستى در علوم دينى دارند و به نحوى با گروه‌هاى مختلف اجتماعى در ارتباطاند، ناگزير از مطالعه در ابعاد و اعماق عاشورا هستند و مى‌بايست هميشه با دستان پُر و سينه‌اى سرشار عشق و مهر حسينى در مجامع عمومى حاضر شوند. اهل فضل و دانش، نمى‌توانند به بهانه داشتن تخصص‌هاى متفاوت در ديگر رشته‌هاى علوم دينى، خود را از ذكر مصايب آل اللَّه و بيان آموزه‌هاى عاشورا معاف كنند.
٤. پرسش‌ها
سؤالات و آشوب‌هاى ذهنى جوانان در مسائل دينى و از جمله در مسئله عاشورا، رو به افزونى است؛ زيرا زندگى مدرن و گفتمان‌هاى جديد علمى، بيشتر امورى را برمى‌تابند كه با نفسانيت بشر معاصر سازگارتر است. جوانان مسلمان، همان قدر كه امكان دسترسى به مسجد و واعظ و دانشمند دينى دارند، فرصت هم‌زيستى با شبكه‌هاى صوتى- تصويرى و پايگاه‌هاى مجازى اينترنت و تبليغات غربى را نيز در اوقات خود گنجانده‌اند. زندگى در حال و هواى جهان امروز، بى اختيار روحيات خاصى را توليد مى‌كنند كه گويا از اكثر آنها گريزى نباشد. آشوب‌هاى ذهنى جوانان، آنگاه اوج مى‌گيرد كه آنان را با بحران هويت نيز مواجه كند. بدين رو ذهن و زبان طبقات تحصيل كرده و انديشه‌گر جامعه، هماره مملوّ از پرسش‌هايى است كه تا پاسخ‌هاى استوار و منطقى نيابند، همچنان كنش گر و فعال باقى مى‌ماند.
نخست بايد انديشيد و دانست كه واقعه عاشورا در ذات خود، پديد آورنده چه نوع پرسش‌هايى است. گمان صاحب اين قلم آن است كه مهم‌ترين سؤالى كه در اين منطقه سرخ، هماره در پى پاسخ‌هاى جديد است، مسئله ميزان ارتباط عاشورايى بودن با مسلمان‌