نقش حادثه عاشورا در افشاى پديده نفاق‌
حادثه عاشورا در افشاى چهره نفاق نقش به سزايى را ايفا كرد، امام حسين (ع) با آگاهى كامل از وجود نفاق در بدنه نظام و خطر انحراف اسلام توسط منافقان و مدعيان دروغين حمايت از اسلام و سيره جدش، قيام خويش را آغاز كرد.
رخداد تاريخى عاشورا بزرگ‌ترين افشا كننده ماهيت اصلى جريان نفاق بود كه گستره و عمق و كيفيت وقوع آن توانست اساس حكومت نفاق را متنزل كند و بنياد آن را نابود سازد.
گاهى جامعه‌اى و نظامى آن قدر از مبداء اصلى خود منحرف مى‌شود و ماهيت آن با خرافات و بدعت‌ها آميخته مى‌گردد كه با سخنرانى و خطابه و فرياد نمى‌توان آن جامعه خفته را بيدار كرد. تنها با يك قيام خونين مى‌توان افكار خفته مردم را بيدار نمود.
امام حسين (ع) راهى براى بيعت با يزيد نداشت و لذا در صدد برآمد تا افكار عمومى را روشن كند يا مردم متوجه شده با او همراهى مى‌كنند و حكومت طاغوت از بين مى‌رود يا به تكليف خود يعنى جهاد و مبارزه با حكومت فاسد بنى‌اميه بر مى‌خيزد و تكليفش را انجام مى‌دهد. لذا در مسير حركت خود در هر مقطعى به افشاى ماهيت حكومت پرداخت و به نقاط ضعف مردم اشاره كرد. از حساس‌ترين فرازهاى كلام امام حسين (ع) در آخرين لحظات زندگى به مردمى كه اكثراً از منطقه جغرافيايى عراق بودند خطاب مى‌كند «يا شيعه آل ابى‌سفيان» يعنى مردمى كه دهها سال بعد از ابوسفيان زندگى مى‌كنند و محدوده زندگى آنها با محدوده زندگى ابوسفيان فاصله دارد؛ باتوجه به اين كه بر محوريت جريانى كه ابوسفيان پايه‌گذار آن بوده حركت مى‌كنند. نه جزء مؤمنان هستند و نه جزء امت پيامبر (ص) به شمار مى‌آيند و نه از پيروان على (ع) هستند بلكه شيعه و پيرو ابوسفيان مى‌باشند و زينب كبرى (س) هم يكى از افشاگران جريان نفاق در حساس‌ترين شرايط در برابر نسل سوم شجره خبيثه اموى براى روشن شدن اذهان جامعه با خطاب به يزيد با بيان‌