ندا رسيد: من به وسيله اين قائم از آنها انتقام مى‌گيرم.
حضرت مهدى (ع) به همراه اصحاب و يارانش با پشتوانه عاشورا و كربلا، با شعار «يا لَثاراتِ الحُسَين» به خونخواهى قيام خواهند كرد؛ شعارى كه از ظهر عاشورا، از درونِ خاكِ خونين كربلا برخاست و در جام خورشيد ريخت و به همه چيز رنگ خون زد. اين شعار است كه همه جا را كربلا كرده است و همه ماهها را محرم و همه روزها را عاشورا. «١»
امام صادق (ع) در وصف ياران حضرت مهدى (ع) فرمود:
«... رجالٌ كَانَّ قُلُوبَهُم زُبُرُ الحَديدِ، لا يَشُوبُها شَكٌّ فى ذاتِ اللَّهِ ... وَ هُم مِن خَشيَةِ اللَّهِ مُشفِقُونَ، يَدعُونَ بِالشَّهادَةِ، وَ يَتَمَنَّونَ ان يُقتَلُوا فى سَبيلِ اللَّهِ، شِعارُهُم «يالَثاراتِ الحُسَينِ» اذا سارُوا يَسيرُ الرُّعبَ امامَهُمُ، مَسيرَةَ شَهرٍ، يَمشُونَ الَى المَولى ارسالًا، بِهِم يَنصُرُاللَّهُ امامَ الحَقِّ». «٢»
آنان، مردانى‌اند پولاد دل، همه وجودشان يقين به خدا است ... تنها از خدا مى‌ترسند و فرياد «لا اله الا اللَّه»، و (اللَّه اكبر) آنان بلند است و همواره در آرزوى شهادت و كشته شدن در راه خدا هستند.
شعار آنان «يالثارات الحسين: بياييد به طلب خون حسين و ياران حسين!» است. به هر سوى روى آورند، ترس از آنان، پيشاپيش در دل مردمان افتد (و تاب مقاومت از همه بگيرد). اين خداجويان، دسته دسته، به سوى خداوند (يا امامِ) خويش روى مى‌آورند و خدا، به دست آنان، امام حق را يارى مى‌كند.
گذشته از موارد ياد شده شواهد ديگرى بر پيوند ديرين و مستحكم عاشورا و انتظار و پشتوانه بودن عاشورا براى انتظار وجود دارد. برخى از اين شواهد به طور فهرست‌وار عبارتند از:
- در دو قسمت از زيارت عاشورا، از خون‌خواهى حسين (ع) در ركاب حضرت مهدى (ع) سخن به ميان آمده است: «... انْ يَرْزُقَنى‌ طَلَبَ ثارِكَ مَعَ امامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ (ص)»، «انْ يَرْزُقَنى‌ طَلَبَ ثارى‌ مَعَ امامٍ هُدًى ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ» «٣».
- امام باقر (ع) درباره روز عاشورا و ياد مهدى (ع) مى‌فرمايد: در روز عاشورا يكديگر را اين‌گونه تعزيت دهيد: «اعْظَمَ اللَّهُ اجُورَنا بِمُصابِنا بِالْحُسَيْنِ وَ جَعَلْنا وَ ايَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبينَ بِثارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ‌