بود و امام، براى مبارزه با اين باطل، قدم در راه جهاد و شهادت گذاشت، چرا كه مى‌ديد سنت مرده و بدعت زنده شده است «فَانَّ السُّنةَ قَد اميتَتْ وَ انَّ البدعَةَ قُد احييَت» «١» و مى‌فرمود: يزيد، مردى شرابخوار و عياش و فاسق است و صلاحيت خلافت ندارد و كسى همچون من با مثل يزيد بيعت نخواهد كرد.
اساس نزاع اهل بيت پيامبر و خاندان اموى، تقابل حق و باطل و ايمان و كفر بود، نه خصومت شخصى و خانوادگى. حضرت اباعبداللَّه در اين باره فرموده است:
«نَحنُ وَ بَنُو امَيَّةَ اختَصَمْنا فى اللَّه عزَّوجَلَّ، قُلنا صَدَقَ اللَّهُ وَقالُوا كَذِبَ اللَّهُ» «٢»
ما و بنى اميه بر محور «خدا» با هم نزاع كرديم. ما گفتيم: خدا راست گفته است، آنان گفتند خدا دروغ گفته است.
تلاش براى بازگرداندن خلافت اسلامى و حاكميت مسلمين به مجراى حق و اصيل خود، و از بى بردن سلطه جائرانه باطل، صفحه ديگرى از اين مبارزات باطل ستيزانه است. امام حسين در اشاره به حقانيت خويش و ضرورت خلع امويان از حكومت باطل خود مى‌فرمود:
«وَ نَحنُ اهلُ البَيتِ اولى‌ بِوِلايَةِ هذَا الأَمرِ عَلَيكُم مِنْ هُؤلاءِ المُدَّعينَ ما لَيْسَ لَهُمْ و السّائِرينَ فيكُم بِالجَوْرِ وَ الْعُدوانِ» «٣»
ما خاندان، براى سرپرستى اين امر (و حكومت) بر شما، سزاوارتر از اين مدعيانى هستيم كه به ناحق، ادعاى خلافت دارند و در ميان شما به ستم و تجاوز رفتار مى‌كنند.
نطق مهم امام حسين در منزل بيضه «مَنْ رَأى‌ سُلطاناً جائراً مُسْتَحِلّاً لِحَرامِ اللَّهِ ...» «٤»
و بازگو كردن كلام حضرت رسول كه تكليف مقابله و مبارزه با سلطه‌هاى جائر و آنان را كه پيمان الهى را شكسته و با سنت پيامبر مخالفت مى‌كنند و رفتارى تبهكارانه و ظالمانه دارند، بيان مى‌كند، و آن را بر حكومت يزيد تطبيق مى‌كند كه پيرو شيطان و مخالف خدا شده‌اند و دست به فساد و ستم آلوده‌اند، تكليف «باطل ستيزى» را بصورت كلى و هميشگى روشن مى‌سازد و اينكه در برابر قدرتهاى باطل، نبايد سكوت و سازش كرد.
الهامى كه انقلابيون ايران در نهضت عاشورايى خود از كربلا مى‌گرفتند، دستمايه مبارزات آنان با رژيم طاغوت بود. در سالهاى جنگ نيز، رزمندگان حق طلب، به‌

مقالات ١٨١ ٢. عزت مدارى وزندگى سعادتمندانه ..... ص : ١٨٠