عكس‌العمل‌هاى نامطلوب بدكاران يا احتمال عدم تأثير را بهانه‌اى براى فرار از اجراى اين فريضه قرار ندهند آن‌كه در اجراى دستورات الهى، از قدرت روحى بيشترى برخوردار است، هرگز ضعفى از خود نشان نمى‌دهد و چيزى را پيش شرط اجراى آنها تعيين نمى‌كند و هيچ عاملى او را از هدف مقدسش بازنمى‌دارد. آرى مرزبان دلسوز و دين‌باور و دردآشنا، نه در فكر آسايش كه در پى تلاش پيوسته است و مصالح و منافع شخصى خود را فداى مصالح اجتماعى و تكليف دينى خود مى‌كند، همانند حسين بن على (ع) كه از حج و طواف و سعى و صفا مى‌گذرد و عرفه را پشت سر مى‌نهد، تا به مردم معرفت آموزد و در اقدام و عمل اعلام كند كه در عرفه بودن و دعاى عرفه خواندن، بى كسبِ معرفت، سودى جُز زحمت و خستگى ندارد.
ارزش‌بان بايد ارزش‌شناس باشد و نجات نسل را بر نجات شخصى خود، برترى بخشد و ايثار نمايد و جان خود را براى حفظ جامعه دينى، به خطر اندازد. اگر امام حسين (ع) راحت‌طلبى را ملاك عمل مى‌دانست به پيشنهاد عابدان آسايش طلب آن روز، در مكّه مى‌ماند و از مردم و حكومت احترام مضاعف مى‌ديد و هرگز رنج سفر نمى‌كشيد. نشان تيرها و شمشيرها نمى‌شد و كربلايى پيش نمى‌آمد. ولى براى احياى معالم دينى و امر به معروف و نهى از منكر به دشت آتش پا نهاد؛ همان سيره‌اى كه پيامبر داشت. او ميان سنگر بعثت و بستر مرگ لحظه‌اى آرام ننشست و پيوسته در تلاش و مجاهده بود. امام حسين (ع) نيز با اين باور به استقبال مرگ و شهادت مى‌رود.
آرى با الهام از سرور آزادگان بايد براساس فرامصلحتى عمل كرد و روى مصالح و منافع مالى و مصالح اجتماعى پاى نهاد و به مصالح عامه مسلمانان انديشه كرد و به تذكرات سطحى و زبانى- كه به تعارف شبيه است- بسنده ننمود، بلكه بايد با امر و نهى جدّى و مؤكّد، عليه ناهنجارى‌ها و مخالفتهاى شرعى جارى، موضع گرفت تا بدانديشان و زشت‌كاران در انزوا قرار گيرند و احساس تنهايى كنند و متوجه اشتباهات خود شوند و پشيمان گردند. اگر فرهيختگان و داعيان دينى در برابر بديها و عملكردهاى نامشروع موضع نگيرند و از ارتكاب جرائم و گناهان پيشگيرى ننمايند، به يقين همفكر و همسان بدانديشان بوده، در گناه آنان سهيم و شريكند. نمونه زير شاهد صادق اين مدعاست:
حارث بن مغيره مى‌گويد: شبى در راه مدينه به حضرت صادق (ع) برخوردم، حضرت ضمن سخنانى به من فرمود:
اما لَيُحْمَلَنَّ ذُنُوبُ سُفَهائكم عَلى‌ عُلمائِكُمْ؛
آگاه باشيد! گناهان نادانان شما به حساب دانايتان گذاشته مى‌شود.