وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ٥٣
شدند، دوست دارند نزديك والدينشان زندگى كنند؛ درحالى كه نرها تمايل دارند از والدينشان دور شوند. در بيشتر گونههاى موجودات نخستين، مادهها براى زندگى در گروههاى زادگاه خود سكونت دارند؛ در حالى كه نرها از اطراف بزرگترها پراكنده شده و به گروههاى ديگر نقل مكان مىكنند. استثناهايى هم وجود دارد. در ميان
marquis(گروه شناخته شدهاى از ميمونهاى پشمى عنكبوتى)، بسيارى از مادههاى جوان در سن بلوغ، قبيله را ترك مىكنند؛ درحالى كه نرهاى جوان براى زندگى در همان گلهاى كه در آن متولّد شدهاند، مىمانند. امروزهmarquis ها فقط در منطقهاى جنگلى و دورافتاده در كنار سواحل آتلانتيك در جنوب شرقى برزيل يافت شدهاند. آخرين تعداد تخمين زده شدهmarquis زنده، كمتر از ٥٠٠ قلّاده است كه با جنگلزدايى مناطق ساحلى برزيل، به سرعت رو به كاهش مىباشد.»
اگر شما دلتان مىخواهد بقيه عمرتان را كنار مادرتان زندگى كنيد، بايد سعى كنيد با وى تفاهم داشته باشيد. به نظر مىرسد بيشتر دخترانى كه بزرگ مىشوند تمايل دارند با والدينشان تفاهم داشته باشند و اين موضوع نه فقط براى انسانهاى مؤنث، بلكه براى مادههاى بيشتر گونههاى موجودات نخستين نيز مصداق دارد. مادههاى نخستين، ساختارى دارند كه دوست دارند آنچه بزرگترها از آنها مىخواهند، انجام دهند و سعى مىكنند بزرگترها را خوشحال كنند و با فرهنگ آنها سازگار شوند.