«آنچه واقعاً اهميت دارد» ممكن است بازى كامپيوترى، گفتگو با دوستان يا مصرف مواد اعتيادآور يا الكل باشد. اين كارها ممكن است هرچيزى به جز براى مدرسه يا چيزى در رابطه با مدرسه باشد.

مادرى به فرزندش مى‌گويد: «تو بايد به تكاليفت اهميت دهى، مگر نمى‌خواهى به يك كالج خوب بروى؟»

پسرش پاسخ مى‌هد: «من از مدرسه متنفّرم. آن‌جا شبيه زندان است. من وقتم را تلف مى‌كنم تا به من اجازه دهند آنجا را ترك كنم. چرا بايد براى ٤ سال ديگر در آن (كالج) ثبت نام كنم؟»

تعداد بسيار كمى از پسران قصد دارند به دانشگاه (كالج) بروند. همين حالا ميانگين دانشجويان در ايالات متحده ٥٨% دختر و ٤٢% پسر است. (و آمارى در همين حدود در كانادا و استراليا). رفتن به دانشگاه هيچ نتيجه مثبت و مشخصى را براى پسران تضمين نمى‌كند. در حقيقت؛ دانشگاه مكانى است كه خلأ جنسيتى انگيزه، در آن هويدا مى‌شود. بيشتر دخترانى كه در دوره چهار ساله (دانشگاه) ثبت نام كرده‌اند، عاقبت مدرك مى‌گيرند؛ امّا بيشتر پسران موفق به اخذ مدرك نمى‌شوند.

بيش از ٥٠ سال است كه دانشگاهها دستخوش تغيير جنسيتى شده‌اند. در گذشته، اكثر دانشجويان پسر بودند، امّا امروزه دختر هستند. در ذيل، درصد جنسيتى دانشجويانى كه در دوره ٤ ساله كالجها و دانشگاههاى ايالات‌متحده از سال ١٩٤٩ تا سال ٢٠٠٦ ثبت‌نام كرده‌اند، آورده شده است:

سال ٧٠: ١٩٤٩% دانشجويان ثبت‌نام كننده پسر بودند.