الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ٥٨ - خطبهاى از امير المؤمنين على عليه السلام
آيات متشابهات به گفتار روشنگر خود، هدايت كرد. ولى جماعتى كه در دلشان گونهاى بيمارى بود از پى متشابهات آيات رفتند تا با تأويل آنها فتنهها برانگيزند. آنان كه چنين مىكنند خود در مركز فتنهاند و حال آنكه راه حق راهى است روشن و آنكه از پيامبر فرمان برد، چنان است كه خدا را فرمان برده است و آنكه خدا را فرمان برد شايان اين كرامت است كه خدايش سپاس گويد و پاداش نيكش دهد. و هر كه خدا و پيامبرش را نافرمانى كند در آن روز كه مردمان در محكمه عدل الهى گرد آيند به سختى از او حساب كشند.
اما بعد، آنكه خاموش باشد و به اندرز گوش فرا دهد خاموشيش سود كند و خردمند خاموش همواره دلش در انديشه خداست تا ديده باطنش بينا گردد و رجحان اطاعت بر معصيت بازشناسد و شرف و ارج راه ثوابش را بر گرفتار شدن به عذاب و مؤاخذت او در- يابد و بنگرد كه چسان سر برافرازند آنان كه مستوجب خشنودى او شدهاند بر جماعتى كه مستوجب عقاب او گشتهاند. حقا كه ميان اين دو گروه بس تفاوتهاست و فاصله آنها از يكديگر بسيار. وصيت مىكنم شما را به ترس از خداى آفريننده جانها و برآرنده بامدادها «*».
ابو سلام كندى [٩٢] گويد: على (ع) به ما مىآموخت كه چگونه بر پيامبر (ص) صلوات و درود فرستيم. مىگفت: بگوييد:
بار خدايا، اى آنكه گستردنيها را گستردهاى و اى آنكه اين چرخ بلند بر افراشتهاى و اى آنكه دلها را بر فطرت و سرشتشان آفريدهاى كه برخى اهل سعادتند و برخى اهل شقاوت. شريفترين درودهايت را و بارورترين بركاتت را و رأفت و مهرت را بر بنده خود و پيامبر خود و فرستاده خود محمد (ص) ارزانى دار آنكه خاتم پيامبران پيشين است و گشاينده درهاى فرو بسته. آن اعلان كننده حق به نيروى دلايل و آن از ميان برنده جوش و خروش اهل باطل. آن سركوب كننده قدرت گمراهان كه با توانى هر چه تمامتر بار فرمان تو بر دوش كشيد و در راه خشنودى تو شتاب ورزيد، بىآنكه در كار درنگ كند يا عزمش سستى گيرد. گوش به وحى تو داشت و عهد تو نيك نگه داشت و نفاذ امر تو را به جان در ايستاد. تا چراغ آن را كه به طلب آتش آمده بود و راه درشتناك و تاريك كسى را كه در وادى حيرت سرگردان بود روشن ساخت. دلها از پس آنكه در گردابهاى فتنهها و گناهان غوطه مىخوردند به هدايت او از آن گردابها به كنار افتادند. علامتهاى آشكار برافراشت و احكام نورانى بر نهاد. بار خدايا محمد امين درستكار توست و گنجور خزاين علم توست و در روز قيامت گواه توست مبعوث توست به پيامبرى و رسول توست بر مردم.
* شادروان محدث ارموى در ذيل اين خطبه افزودهاند كه: پوشيده نيست كه غالب عبارات و الفاظ اين خطبه مشوش است و معانى و مبانى آنها روشن نيست ما نيز آن را به همان گونه كه بود نقل كرديم و از خوض در بيان آن خوددارى ورزيديم.