مى‌رسيد ديگران را مى‌گفت از توشه خود بدو دهند و هرگاه كسى را استر در راه مى‌ماند يا مركبش را سم مى‌ساييد ديگران را مى‌گفت تا او را بر مركب خود نشانند- پس برفت تا به بلاد يمن رسيد. پيروان عثمان گريخته به كوهستانها رسيده بودند. جاريه از پى ايشان برفت و از هر سو بر آنان تاخت و جمعى را بكشت.

جاريه به تعقيب آنان پرداخت و به هيچ شهرى در نيامد و همچنان در پى بسر مى‌تاخت. بسر از حضرموت برفت و چون شنيد كه سپاه جاريه در پى اوست راه بگردانيد و از راه جوف بازگرديد، نه از راهى كه از آن آمده بود. جاريه خبر يافت و از پى او بتاخت تا او را از سراسر يمن به سرزمين حجاز راند و در آنجا با او درآويخت. جاريه چون بسر بن ابى ارطاة را گوشمالى چنين داد در جرش درنگ كرد و خود و يارانش بياسودند.

آمدن عبيد اللّه بن عباس و سعيد بن نمران نزد على (ع) در كوفه‌

عبد الرحمن بن نعيم [٩٩] از پيران قوم خود روايت مى‌كند كه على (ع) در خطبه‌هاى خود بسيار مى‌گفت:

«اى مردم، دنيا روى در رفتن دارد و مردم دنيا را آواز وداع در داده و آخرت روى در آمدن دارد و از جايى بلند ندا مى‌دهد كه اينك فرا مى‌رسد. بدانيد كه امروز روز مهيا داشتن اسبان است و فردا روز مسابقه. جايزه اين مسابقه بهشت است و هر كه واماند به جهنم رود. بدانيد كه اكنون در روزهاى مهلت هستيد و پس از اين روزها مرگتان فرامى‌رسد هر كس كه در روزهاى مهلت و پيش از فرا رسيدن اجل كارى كند كارش او را سود كند و آرزوى درازش زيان نرساند. آرزو دل را به غفلت مى‌اندازد و وعده خدا را دروغ مى‌شمارد و غفلت را افزون مى‌سازد و موجب حسرت مى‌شود. از دنيا دورى جوييد و هر چه توانيد بيشتر دورى جوييد. زيرا دنيا سراسر فريب است و دنياداران را پرده فريب ديدگان فرو پوشيده. نماز را به وقت بگزاريد تا سبب قوام دين شما گردد و زكات را به موقع دهيد و در برابر خدا زارى نماييد و خشوع كنيد و صله رحم به جاى آوريد و از روز رستاخيز بترسيد و به سائلان چيزى دهيد و مهمان را گرامى داريد و قرآن را فراگيريد و به آن عمل كنيد و در سخن راست گوييد و چون پيمان بستيد به آن وفا نماييد و امانات را كه به دست شما سپرده‌اند به صاحبانشان بازگردانيد و در ثوابهاى خدايى رغبت كنيد و از عقاب خدا بترسيد و من در شگفتم كه خواستار بهشت از طلب آن به خواب غفلت رود و كسى كه از دوزخ مى‌گريزد به خواب خوش رود و براى روز بازپسين عمل خيرى انجام ندهد. در اين دنيا، از اين دنيا توشه‌اى بر داريد كه در قيامت شما را از آتش عذاب خدا حفظ كند. كار نيك كنيد تا پاداش نيك يابيد، در روزى كه نيكوكاران پاداش نيكوكارى خود بيابند.»