ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٥٠ - رواياتى ديگر در ذيل آياتى كه به ايوب، يونس، زكريا و مريم

و در تهذيب به سند خود از زيات، از مردى از كرام، از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: چهار چيز براى چهار چيز است- تا آنجا كه فرمود- و چهارم براى هم و غم آيه‌(لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ) است، زيرا خداى سبحان خودش فرموده: (فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ‌)- چون يونس آن دعا را كرد ما مستجابش كرديم، و از غم و اندوه نجاتش داديم، و همچنين مؤمنين را نجات مى‌دهيم .

مؤلف: اين معنا در كتاب خصال بدون ذكر سند روايت شده است.

و در الدر المنثور است كه ابن جرير از سعد روايت كرده كه گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه فرمود: آن اسم از اسامى خدا كه اگر كسى او را با آن بخواند اجابتش مى‌كند، و هر چه بخواهد مى‌دهد، همان اسمى است كه يونس فرزند متى خواند.

عرضه داشتم يا رسول اللَّه! آن اسم مخصوص يونس بود، يا براى همه مسلمين؟ فرمود مخصوص يونس و مؤمنين است كه اگر خداى را با آن بخوانند مستجاب مى‌كند. مگر نشنيده‌اى كه خداى تعالى مى‌فرمايد:(وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ) پس ايمان شرطى است كه خدا آن را در دعاى دعا كننده شرط كرده است‌[١].

و در تفسير قمى در ذيل جمله‌(وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ) فرموده: همسرش حيض نمى‌شد، و از آن پس شد[٢].

و در كتاب معانى الاخبار به سندى كه به على بن جعفر دارد از برادرش موسى بن جعفر (ع) روايت كرده كه فرمود: رغبت آن است كه آدمى كف دست و صورت خود را به آسمان كند، و رهبت آن است كه پشت هر دو دست را به طرف صورت كرده تا برابر صورت بلند كنى‌[٣].

مؤلف: نظير اين روايت در كافى به سندى كه دارد از ابى اسحاق از امام صادق (ع) آمده، و عبارت آن چنين است: رغبت آن است كه كف دست‌ها را به طرف آسمان بلند كنى، و رهبت آن است كه پشت دستها را به طرف آسمان بلند كنى‌[٤].

[١] الدر المنثور، ج ٤، ص ٣٣٤.

[٢] تفسير قمى، ج ٢، ص ٧٥.

[٣] معانى الاخبار، ص ٣٧٠.

[٤] اصول كافى، ج ٢، ص ٤٧٩.