ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٦٠ - بيان آيات

[سوره مريم (١٩): آيات ٩٧ تا ٩٨]

(فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا (٩٧) وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزاً (٩٨))

ترجمه آيات‌

اين قرآن را به زبان تو جارى و روان كرده‌ايم تا پرهيزكاران را به وسيله آن نويدرسانى و گروه سخت سر را بترسانى (٩٧).

پيش از آنها چه نسلهاى زيادى هلاك كرديم آيا يكى از آنها را مى‌يابى و يا صدايى از آنها مى‌شنوى (٩٨).

بيان آيات‌

اين دو آيه، سوره را خاتمه مى‌دهد، و خداى سبحان در آن تنزيل حقيقت قرآن را بيان مى‌كند (كه آن حقيقت بلندتر از آن است كه فهم عادى بدان دسترسى يابد، و يا غير پاكان آن را لمس كنند) به اينكه تا مرتبه ذكر به لسان رسول خدا ٦ نازل شده و مى‌فرمايد كه هدف از اين تيسير اين است كه متقين از بندگان خداى را بشارت، و قوم سخت سر و خصومت پيشه را با آن انذار نمايد، آن گاه انذار آنان را با ياد آورى هلاكت قرون گذشته خلاصه فرمود.