برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤ - فضيلت تلاوت سوره

در ابتدا نام كسى بوده، سپس تمام فرزندان و قوم او به آن نام ناميده شده‌اند، و بعد اين اسم به سرزمين آنها نيز منتقل گرديده.

سپس قرآن به شرح اين آيت الهى كه در اختيار قوم سبا قرار داشت پرداخته چنين مى‌گويد: «دو باغ (بزرگ) بود از طرف راست و چپ» (جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ).

ماجرا چنين بود كه قوم سبا توانستند با سدّ عظيمى كه در ميان كوههاى مهم آن ناحيه بر پا ساختند سيلابهاى فراوانى را در پشت آن سد عظيم ذخيره كنند، و به اين ترتيب سرزمينهاى وسيع و گسترده‌اى را زير كشت درآورند.

سپس مى‌افزايد: ما به آنها گفتيم «از روزى پروردگارتان بخوريد و شكر او را به جا آوريد» (كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ).

«شهرى است پاكيزه و پروردگارى آمرزنده و مهربان» (بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ).

از نظر نعمتهاى مادى هوايى پاك و نسيمى فرح افزا داشت، و سرزمينى حاصلخيز و درختانى پربار و اما از نظر نعمت معنوى غفران خداوند شامل حال آنها بود، از تقصير و كوتاهى آنها صرف نظر مى‌كرد، و آنها را مشمول عذاب و سرزمينشان را گرفتار بلا نمى‌ساخت.

(آيه ١٦)- اما اين ناسپاس مردم از بوته آزمايش سالم بيرون نيامدند؛ لذا مى‌فرمايد: «آنها از خدا روى گردان شدند» (فَأَعْرَضُوا).

نعمتهاى خدا را ناچيز شمردند، عمران و آبادى و امنيت را ساده انگاشتند، از ياد حق غافل شدند، و مست نعمت گشتند.

اينجا بود كه شلاق مجازات بر پيكر آنها نواخته شد، چنانكه قرآن مى‌گويد:

«پس ما سيل وحشتناك و بنيان‌كن را بر آنها فرستاديم» و سرزمين آباد آنها به ويرانه‌اى مبدّل شد (فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ).

سپس قرآن وضع بازپسين اين سرزمين را چنين توصيف مى‌كند: «ما دو باع وسيع و پرنعمت آنها را به دو باغ بى‌ارزش با ميوه‌هاى تلخ و درختان بى‌مصرف‌