برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩ - ادامه سوره يس

از آنچه در اختيار دارد در راه او انفاق مى‌كند يا نه!

(آيه ٤٨)- صيحه‌هاى رستاخيز! به دنبال ذكر منطق سست و بهانه جويانه كفار در مورد انفاقها كه در آيات قبل گذشت، در اينجا سخن را از استهزاى آنها نسبت به قيام قيامت شروع مى‌كند، و منطق پوسيده آنها را در مورد انكار معاد با جواب قاطع درهم مى‌كوبد.

به علاوه بحثهايى را كه در طى آيات پيشين در زمينه توحيد بيان شد با بحثهاى معاد تكميل كرده، مى‌فرمايد: «آنها مى‌گويند: اگر راست مى‌گوييد اين وعده‌اى را كه شما مى‌دهيد كى خواهد آمد»؟! (وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ).

اين كه شما نمى‌توانيد تاريخى براى قيام قيامت تعيين كنيد دليل بر اين است كه در گفتار خود صادق نيستيد!

(آيه ٤٩)- اين آيه به اين سؤال توأم با سخريه يك پاسخ محكم و جدى داده، مى‌گويد: قيام قيامت و پايان اين جهان براى خدا مسأله پيچيده، و كار مشكلى نيست: «آنها جز اين انتظار نمى‌كشند كه يك صيحه عظيم آسمانى فرارسد و آنان را ناگهان فروگيرد در حالى كه مشغول جنگ و جدال (در مورد دنياى خويش) هستند»! (ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ).

همين يك فرياد عظيم آسمانى كافى است كه همه را در يك لحظه كوتاه، هر كدام در همان مكان و همان حالتى كه هستند قبض روح كند، و زندگى پر غوغاى مادى آنها كه معركه دعواها و ميدان جنگ دائمى آنان است جاى خود را به دنيايى خاموش و خالى از هر سر و صدا بدهد.

در روايات اسلامى از پيغمبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله آمده است كه: «اين صيحه آسمانى آن چنان غافلگيرانه است كه دو نفر در حالى كه پارچه‌اى را گشوده‌اند و مشغول معامله‌اند پيش از آن كه آن را برچينند و بپيچند جهان پايان مى‌يابد! و كسانى هستند كه در آن لحظه لقمه غذا از ظرف برداشته اما پيش از آن كه به دهان آنها برسد صيحه آسمانى فرا مى‌رسد و جهان پايان مى‌يابد!