برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠ - فضيلت تلاوت سوره
پيامبرش را از شما بگيرد چنين نيست شما «جز به آنچه انجام مىداديد كيفر داده نمىشويد» (وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ).
در حقيقت همان اعمال شماست كه در برابر شما مجسم مىشود و با شما مىماند و شما را شكنجه و آزار مىدهد.
(آيه ٤٠)- اين آيه كه در حقيقت مقدمهاى است براى بحثهاى آينده يك گروه را استثنا كرده، مىگويد: «جز بندگان مخلص پروردگار (كسانى كه خدا آنها را خالص كرده است) كه از همه اين كيفرها به دور و بركنارند» (إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ).
آرى! تنها اين گروهند كه به اعمالشان جزا داده نمىشوند، بلكه خدا با فضل و كرم با آنها رفتار مىكند و بىحساب پاداش مىگيرند.
(آيه ٤١)- گوشهاى از نعمتهاى بهشتى: در آيه قبل سخن از (عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ) به ميان آمد، در اينجا مواهب و نعمتهاى بىشمارى را كه خداوند به آنها ارزانى مىدارد، بيان مىكند كه مىتوان آن را در هفت بخش خلاصه كرد.
نخست مىگويد: «براى آنان [بندگان مخلص] روزى معين و ويژهاى است» (أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ).
اين جمله اشاره به مواهب معنوى و لذات روحانى و درك جلوههاى ذات پاك حق، و سرمست شدن از باده طهور عشق اوست، همان لذتى كه تا كسى نبيند نمىداند.
(آيه ٤٢)- سپس به بيان نعمتهاى ديگر بهشتى پرداخته، آن هم نعمتهايى كه با نهايت احترام به بهشتيان داده مىشود، مىگويد: «ميوهها (ى گوناگون پر ارزش) و آنها گرامى داشته مىشوند ...» (فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ). و به صورت ميهمانهاى عزيزى با نهايت احترام از آنها پذيرائى مىشود.
(آيه ٤٣)- از نعمت ميوههاى رنگارنگ و احترام و گرامى داشت كه بگذريم سخن از جايگاه آنها به ميان مىآيد، مىفرمايد: جايگاه آنها «در باغهاى (سرسبز) و پر نعمت بهشت است» (فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ).
هر نعمتى بخواهند در آنجا هست و هر چه اراده كنند در برابر آنها