برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ١٩)- در ششمين مرحله يكى از اوصاف خدا را بيان مى‌كند كه در ضمن توصيفى براى چگونگى قيامت است، مى‌گويد: «خدا چشمهايى را كه به خيانت گردش مى‌كند مى‌داند، و آنچه را در سينه‌ها پنهان مى‌دارند» مى‌داند (يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ).

آرى! خدائى كه از حركات مخفيانه چشمها و اسرار درون سينه‌ها آگاه است در آن روز در باره خلايق دادرسى و قضاوت مى‌كند.

(آيه ٢٠)- در هفتمين توصيف از قيامت كه آن نيز به صورت توصيف خداوند مطرح شده، مى‌فرمايد: «خداوند به حق داورى مى‌كند» (وَ اللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ).

«و معبودهايى را كه غير از او مى‌خوانند هيچ گونه داورى ندارند» (وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَقْضُونَ بِشَيْ‌ءٍ).

آرى! آن روز مقام داورى مخصوص به خداست، و او هم جز به حق داورى نمى‌كند.

سر انجام به عنوان تأكيد بر آنچه در اين آيات گذشت سخن را با اين جمله پايان مى‌دهد: «خداوند شنوا و بيناست» (إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ).

بلكه بينائى و شنوائى به معنى واقعى كلمه، يعنى حضور همه مسموعات و مبصرات و تمام شنيدنيها و ديدنيها نزد او منحصر به ذات پاك خداست، و اين تأكيدى است بر علم و آگاهى او بر همه چيز، و داورى او به حق چرا كه تا كسى سميع و بصير مطلق نباشد داور حق نخواهد بود.

(آيه ٢١)- عاقبت دردناك پيشينيان ستمگر را بنگريد! از آنجا كه روش قرآن در بسيارى از آيات اين است كه بعد از ذكر كليات در مورد مسائل حساس و اصولى آن را با مسائل جزئى و محسوس مى‌آميزد، در اينجا نيز بعد از گفتگوهاى گذشته پيرامون مبدأ و معاد مردم را به مطالعه حالات پيشينيان و از جمله وضع فرعون و فرعونيان دعوت مى‌كند.

نخست مى‌فرمايد: «آيا آنها روى زمين سير نكردند تا ببينند عاقبت كسانى كه‌