برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - فضيلت تلاوت سوره

«اشد المعاقبين».

(آيه ٢٣)- به دنبال اشاره‌اى كه در آيات قبل پيرامون سرنوشت دردناك اقوام پيشين آمده بود در اينجا به شرح يكى از اين ماجراها پرداخته، و انگشت روى داستان موسى و فرعون و هامان و قارون مى‌گذارد.

نخست مى‌فرمايد: «ما موسى را با آيات خود و دليل روشن فرستاديم ...» (وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ).

تعبير به «آيات» اشاره به «معجزات موسى» و «سلطان مبين» به معنى منطق نيرومند و دلائل دندان شكنى است كه موسى در برابر فرعونيان داشت.

به اين ترتيب موسى (ع) مأمور بود به ظلم حاكمان بيدادگر، و شيطنت سياستمداران خائن، و تعدّى ثروتمندان مستكبر پايان دهد و جامعه‌اى بر اساس عدالت و داد از نظر سياسى و فرهنگى و اقتصادى بسازد.

(آيه ٢٤)- آرى! ما موسى را فرستاديم «به سوى فرعون و هامان و قارون، اما آنها گفتند: او ساحرى بسيار دروغگوست»! (إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ كَذَّابٌ).

(آيه ٢٥)- اين آيه بخشى از طرحهاى شيطانى آنها را بازگو كرده، مى‌گويد:

«پس هنگامى كه حق از نزد ما به سراغ آنها آمد (به جاى اين كه آن را مغتنم بشمرند به مقابله برخاستند، و) گفتند: پسران كسانى را كه با موسى ايمان آورده‌اند به قتل برسانيد، و زنانشان را (براى اسارت و خدمت) زنده بگذاريد»! (فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا اقْتُلُوا أَبْناءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ).

اين تعبير نشان مى‌دهد كه مسأله قتل فرزندان پسر و زنده نگهداشتن دختران تنها در دوران قبل از تولد موسى (ع) نبوده، بلكه بعد از قيام و نبوت او نيز اين كار تكرار شد.

و اين يك نقشه شوم و مستمر حكومتهاى شيطانى است كه نيروهاى فعال را به نابودى مى‌كشانند و نيروهاى غير فعال را براى بهره كشى زنده نگه مى‌دارند.

قرآن در پايان آيه مى‌افزايد: «اما نقشه كافران جز در گمراهى نيست» (وَ ما كَيْدُ