برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٩ - ادامه سوره فصلت

ممكن است اشاره به اين باشد كه مجازات بى‌دليل از سوى خداوند بزرگ هميشه مصداق ظلم بسيار خواهد بود، چرا كه از او هرگز چنين انتظارى نيست؛ بخصوص اين كه او بندگان فراوانى دارد اگر بر هر كس مختصر ستمى كند مصداق «ظلّام» خواهد بود.

آغاز جزء ٢٥ قرآن مجيد

ادامه سوره فصلت‌

(آيه ٤٧)- اسرار همه چيز نزد اوست: در آيه قبل سخن از بازگشت اعمال نيك و بد به صاحبان آنها بود كه اشاره ضمنى به مسأله ثواب و جزاى روز قيامت داشت.

در اينجا اين سؤال براى مشركان مطرح مى‌شد كه اين قيامت كه مى‌گويى كى خواهد آمد؟! قرآن نخست در پاسخ اين سؤال مى‌گويد: «علم به قيامت (و لحظه وقوع آن) تنها به خدا باز مى‌گردد» (إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ). هيچ پيامبر مرسل و فرشته مقربى نيز از آن آگاه نيست.

سپس مى‌افزايد: نه تنها آگاهى بر زمان قيام قيامت مخصوص خداست، علم به اسرار اين عالم و موجودات پنهان و آشكارش نيز از آن اوست «هيچ ميوه‌اى از غلاف خود خارج نمى‌شود، و هيچ زنى باردار نمى‌گردد، و وضع حمل نمى‌كند مگر به علم او» (وَ ما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى‌ وَ لا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ).

نه در عالم گياهان و نه در عالم حيوان و انسان نطفه‌اى منعقد نمى‌شود و بارور نمى‌گردد و تولد نمى‌يابد مگر به فرمان خداوند بزرگ و به مقتضاى علم و حكمت او.

سپس مى‌افزايد: اين گروه كه قيامت را انكار مى‌كنند، يا به باد استهزاء مى‌گيرند، «در آن روز كه (قيامت بر پا مى‌شود) آنها را ندا مى‌دهد: كجا هستند شريكانى كه براى من مى‌پنداشتيد! مى‌گويند: (پروردگارا!) ما عرضه داشتيم كه هيچ‌