برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - ادامه سوره يس

كند؟ پاسخ آن نيز روشن است «او از هر مخلوقى آگاه است» و تمام ويژگيهاى آنها را مى‌داند (وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ).

كسى كه داراى چنين «علم» و چنان «قدرتى» است مسأله معاد و احياى مردگان مشكلى برايش ايجاد نخواهد كرد.

(آيه ٨٠)- رستاخيز انرژيها! در ادامه بحث پيرامون مسأله امكان معاد مى‌فرمايد: «همان كسى كه براى شما از درخت سبز آتش آفريد و شما به وسيله آن آتش مى‌افروزيد» قادر است كه بر اين استخوانهاى پوسيده بار ديگر لباس حيات بپوشاند (الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ).

در اين جا تفسير دقيقى وجود دارد كه به كمك دانشهاى امروز بر آن دست يافته‌ايم كه ما نام آن را رستاخيز انرژيها گذارده‌ايم.- البته تفسيرهاى ديگر را نيز ردّ نمى‌كنيم.

توضيح اين كه: يكى از كارهاى مهم گياهان مسأله «كربن گيرى» از هوا، و ساختن «سلولز نباتى» است. اين سلولز ياخته‌هاى درختان و گياهان- گاز كربن- را از هوا گرفته و آن را تجزيه مى‌كنند، اكسيژن آن را آزاد ساخته، و كربن را در وجود خود نگاه مى‌دارد، و سپس آن را با آب تركيب كرده و چوب درختان را از آن مى‌سازد.

ولى مسأله مهم اين است كه طبق گواهى علوم طبيعى هر تركيب شيميايى كه انجام مى‌يابد يا بايد توأم با جذب انرژى اصلى باشد و يا آزاد كردن آن- دقت كنيد.

بنابر اين هنگامى كه درختان به عمل كربن‌گيرى مشغولند، طبق اين قانون احتياج به وجود يك انرژى دارند، و در اينجا از گرما و نور آفتاب به عنوان يك انرژى فعال استفاده مى‌كنند.

به اين ترتيب به هنگام تشكيل چوبهاى درختان مقدارى از انرژى آفتاب نيز در دل آنها ذخيره مى‌شود و به هنگامى كه چوبها را به اصطلاح مى‌سوزانيم همان انرژى ذخيره شده آفتاب آزاد مى‌گردد، زيرا بار ديگر «كربن» با «اكسيژن» هوا تركيب شده و گاز كربن را تشكيل مى‌دهد، و اكسيژن و ئيدروژن (مقدارى آب)