برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٠ - فضيلت تلاوت سوره

مى‌كردند» (وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ).

اين مخالفتها و سخريه‌ها هرگز مانع لطف الهى نبود، اين فيضى است كه از ازل تا به ابد ادامه يافته، وجودى است كه بر همه بندگان مى‌كند.

(آيه ٨)- اما براى اين كه تصور نكنند كه لطف بى‌حساب خداوند مانع مجازات آنها در پايان كار خواهد شد- كه مجازات نيز خود، مقتضاى حكمت اوست- اين آيه مى‌افزايد: «ولى ما كسانى را كه نيرومندتر از آنها بودند هلاك كرديم» (فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً).

«و داستان پيشينيان گذشت» (وَ مَضى‌ مَثَلُ الْأَوَّلِينَ).

در آياتى كه قبلا بر تو نازل كرده‌ايم، نمونه‌هاى زيادى از اين اقوام سركش و طغيانگر مطرح شده‌اند، و شرح حال آنها بر تو نازل گرديده اقوامى با امكانات و ثروت و نفرات و لشگر و استعداد فراوان همچون فرعون و فرعونيان و قوم عاد و ثمود.

(آيه ٩)- بخشى از دلائل توحيد: از اينجا بحث پيرامون توحيد و شرك شروع مى‌شود، نخست از فطرت و سرشت انسانها براى اثبات توحيد كمك مى‌گيرد، مى‌فرمايد: «هر گاه از آنها بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده مسلما مى‌گويند: خداوند قادر و دانا آنها را آفريده است» (وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ).

(آيه ١٠)- سپس به پنج قسمت از نعمتهاى بزرگ خدا كه هر يك نمونه‌اى از نظام آفرينش و آيتى از آيات خداست اشاره مى‌كند.

نخست از زمين شروع كرده، مى‌فرمايد: «همان كسى كه زمين را محل آرامش شما قرار داد» (الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً). و مى‌دانيم نعمت آرامش و امنيت پايه اصلى بهره گيرى از نعمتهاى ديگر است.

و براى بيان نعمت دوم مى‌افزايد: «او براى شما در زمين راههايى قرار داد تا هدايت شويد» و به مقصد برسيد (وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ).

مى‌دانيم: تقريبا سراسر خشكيها را چين خوردگيهاى بسيار فراگرفته و كوههاى‌