آرى! در آن روز در حالى كه آتش سوزان و شعله‌ور جهنم در برابر ديدگان مجرمان قرار گرفته به آن اشاره كرده خطاب به مجرمان مى‌گويد: «اين همان دوزخى است كه به شما وعده داده مى‌شد»! (هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ).

(آيه ٦٤)- پيامبران الهى يكى بعد از ديگرى آمدند و شما را از چنين روز و چنين آتشى بر حذر داشتند، ولى شما همه را به شوخى و مسخره گرفتيد.

«امروز در آن وارد شويد، و با آتش سوزان آن بسوزيد كه اين جزاى كفرى است كه داشتيد» (اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ).

(آيه ٦٥)- سپس به گواهان روز قيامت اشاره مى‌كند، گواهانى كه جزء پيكر خود انسانند و جايى براى انكار سخنان آنها نيست، مى‌فرمايد: «امروز بر دهان آنها مهر مى‌نهيم، و دستهاى آنها با ما سخن مى‌گويد و پاهاى آنها كارهايى را كه انجام مى‌دادند براى ما شهادت مى‌دهند» (الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى‌ أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ).

آرى! در آن روز، ديگر اعضاى انسان تسليم تمايلات او نيستند، آنها حساب خود را از كل وجود انسان جدا كرده تسليم پروردگار مى‌شوند، و بر آستان مقدس او سر فرود مى‌آورند، و حقايق را با شهادت خود آشكار مى‌سازند، و چه دادگاه عجيبى است كه گواه آن اعضاى پيكر خود انسان است، همان ابزارى است كه گناه را با آن انجام داده! البته گواهى اعضا مربوط به كفّار و مجرمان است لذا در حديثى از امام باقر عليه السّلام مى‌خوانيم: «اعضاى پيكر انسان بر ضدّ مؤمن گواهى نمى‌دهد، بلكه گواهى بر ضدّ كسى مى‌دهد كه فرمان عذاب بر او مسلّم شده، و اما مؤمن نامه اعمالش را به دست راست او مى‌دهند (و خودش آن را مى‌خواند) همان گونه كه خداوند متعال فرموده: «آنها كه نامه اعمالشان به دست راستشان داده شده (با سرفرازى و افتخار) نامه اعمال خود را مى‌خوانند و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد».

(آيه ٦٦)- در اين آيه اشاره به يكى از عذابهايى مى‌كند كه ممكن است خداوند در همين دنيا اين گروه مجرم را به آن مبتلا سازد، عذابى دردناك و وحشتزا،