برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - فضيلت تلاوت سوره

(أَنْتَ وَلِيُّنا مِنْ دُونِهِمْ).

آنها ما را پرستش نمى‌كردند «بلكه جن را مى‌پرستيدند و اكثرشان به جنيان ايمان داشتند» (بَلْ كانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ).

منظور از «جن» شيطان و ساير موجودات خبيثى است كه بت‌پرستان را به اين عمل تشويق مى‌كردند، بنابر اين مراد از عبادت جن همان اطاعت و پيروى از فرمان و پذيرش وسوسه‌هاى آنهاست.

(آيه ٤٢)- به اين ترتيب اميد مشركان در آن روز به نوميدى كامل تبديل مى‌شود و به وضوح اين حقيقت براى آنها روشن مى‌گردد كه معبودان آنها كوچكترين گرهى از كارشان نخواهند گشود، بلكه از آنان متنفر و بيزارند.

لذا در اين آيه به عنوان يك نتيجه‌گيرى پر معنى مى‌گويد: «پس امروز هيچ يك از شما نسبت به ديگرى مالك سود و زيانى نيست» (فَالْيَوْمَ لا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا).

بنابر اين نه فرشتگان كه ظاهرا معبود آنها بودند مى‌توانند شفاعتى كنند، و نه آنها نسبت به يكديگر مى‌توانند كمكى انجام دهند.

اينجاست كه «به اين ظالمان مى‌گوييم: بچشيد عذاب آتشى را كه آن را تكذيب مى‌كرديد» (وَ نَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ).

(آيه ٤٣)- با كدام منطق آيات ما را انكار مى‌كنند؟

آيات گذشته از وضع مشركان و افراد بى‌ايمان در قيامت سخن مى‌گفت، در اينجا بار ديگر به وضع آنها در اين دنيا پرداخته عكس العمل آنان را در برابر شنيدن قرآن بازگو مى‌كند، تا روشن شود آن سرنوشت شوم در قيامت معلول اين موضعگيرى غلط در مقابل آيات الهى در دنياست.

نخست مى‌گويد: «هنگامى كه آيات روشنگر ما بر آنها خوانده مى‌شود مى‌گويند: اين مرد فقط مى‌خواهد شما را از آنچه نياكانتان پرستش مى‌كردند باز دارد» (وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُكُمْ).