برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣ - فضيلت تلاوت سوره

جاودانه در آن خواهيد ماند» (وَ أَنْتُمْ فِيها خالِدُونَ).

(آيه ٧٢)- در اينجا براى اين كه روشن شود اين همه نعمتهاى بهشتى را به «بها» مى‌دهند و به «بهانه» نمى‌دهند مى‌افزايد: «اين بهشتى است كه شما وارث آن مى‌شويد به خاطر اعمالى كه انجام مى‌داديد» (وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ).

اشاره به اين كه اعمال شما پايه اصلى نجات شماست، ولى آنچه دريافت مى‌داريد در مقايسه با اعمالتان آنقدر برترى دارد كه گويى همه را رايگان از فضل الهى به دست آورده‌ايد!

(آيه ٧٣)- در آخرين و هفتمين نعمت سخن از ميوه‌هاى بهشتى است كه از بهترين نعمتهاى الهى مى‌باشد، مى‌فرمايد: «براى شما در بهشت ميوه‌هاى فراوانى است كه از آنها تناول مى‌كنيد» (لَكُمْ فِيها فاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْها تَأْكُلُونَ).

(آيه ٧٤)- آرزو داريم بميريم و از عذاب راحت شويم! در اينجا سرنوشت مجرمان و كافران در قيامت تشريح شده تا در مقايسه با سرنوشت شوق انگيزى كه مؤمنان فرمانبردار پروردگار داشتند هر دو بعد مطلب روشنتر گردد.

نخست مى‌فرمايد: «مجرمان در عذاب دوزخ جاودانه خواهند ماند» (إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذابِ جَهَنَّمَ خالِدُونَ).

(آيه ٧٥)- ولى از آنجا كه ممكن است «عذاب دائم» با گذشت زمان تخفيف يابد، و تدريجا از شدت آن كاسته گردد آيه شريفه مى‌افزايد: «هرگز عذاب آنها تخفيف نمى‌يابد (و هيچ گونه راه نجاتى براى آنان نيست) و در آنجا از همه چيز مأيوسند» (لا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَ هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ).

و به اين ترتيب عذاب آنها هم از نظر زمان دائمى است، و هم از نظر شدت.

(آيه ٧٦)- در اين آيه اين نكته را خاطر نشان مى‌سازد كه اين عذاب دردناك الهى چيزى است كه آنها خود براى خويش فراهم ساخته‌اند، مى‌فرمايد:

«ما به آنها ستمى نكرده‌ايم ولى آنها خود ستمكار بوده‌اند» (وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ).