برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - فضيلت تلاوت سوره

بعد باقى نهاديم» (وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ).

از او به عنوان يك پيامبر مقاوم و شجاع و دلسوز و مهربان ياد مى‌كنند، و او را «شيخ الانبياء» مى‌نامند.

(آيه ٧٩)- «سلام و درود باد بر نوح در ميان جهانيان» (سَلامٌ عَلى‌ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ).

(آيه ٨٠)- و براى آن كه اين برنامه براى ديگران الهام بخش گردد، مى‌افزايد:

«ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم»! (إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ).

(آيه ٨١)- «چرا كه او از بندگان با ايمان ما بود» (إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ).

در حقيقت مقام عبوديت و بندگى و همچنين ايمان توأم با احسان و نيكوكارى كه در دو آيه اخير آمده، دليل اصلى لطف خداوند نسبت به نوح و نجاتش از اندوه بزرگ و سلام و درود الهى بر او بود كه اگر اين برنامه از ناحيه ديگران نيز تعقيب شود مشمول همان رحمت و لطفند چرا كه الطاف پروردگار جنبه شخصى و خصوصى ندارد.

(آيه ٨٢)- در اين آيه با جمله‌اى كوتاه و كوبنده سرنوشت آن قوم ظالم و شرور و كينه توز را بيان كرده، مى‌گويد: «سپس ديگران [دشمنان او] را غرق كرديم» (ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ).

از آسمان سيلاب آمد، و از زمين آب جوشيد، و سر تا سر كره زمين به اقيانوس پر تلاطمى مبدل شد! كاخهاى بيدادگران را درهم كوبيد، و جسدهاى بى‌جانشان بر صفحه آب باقى ماند!

(آيه ٨٣)- طرح جالب بت شكنى ابراهيم! به دنبال گوشه‌هايى از تاريخ پر ماجراى نوح در اينجا بخش قابل ملاحظه‌اى از زندگى ابراهيم را ذكر مى‌كند.

نخست ماجراى ابراهيم را به اين صورت با ماجراى نوح پيوند داده، مى‌فرمايد: «و از پيروان نوح ابراهيم بود» (وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ).

او در همان خط توحيد و عدل، در همان مسير تقوا و اخلاص كه سنت نوح بود گام بر مى‌داشت، كه انبيا همه مبلغان يك مكتب و استادان يك دانشگاهند.