برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - فضيلت تلاوت سوره

آورديد و سخنان منطقى انبيا را به دست فراموشى سپرديد.

(آيه ٣٣)- «و مستضعفان به مستكبران مى‌گويند: وسوسه‌هاى فريبكارانه شما در شب و روز (مايه گمراهى ما شد) هنگامى كه به ما دستور مى‌داديد كه به خداوند كافر شويم و همتايانى براى او قرار دهيم»! (وَ قالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً).

درست است كه ما در پذيرش آزاد بوديم و مقصر و گنهكار، ولى شما هم به عنوان عامل فساد مسؤوليد و گنهكار، بلكه سنگ اول به دست ناپاك شما گذاشته شد، بخصوص اين كه همواره از موضع قدرت با ما سخن مى‌گفتيد.

لذا هر دو گروه از كرده خود پشيمان مى‌شوند، مستكبران از گمراه ساختن ديگران و مستضعفان از پذيرش بى‌قيد و شرط اين وسوسه‌هاى شوم، «اما هنگامى كه عذاب الهى را مى‌بينند ندامت خود را كتمان مى‌كنند (مبادا بيشتر رسوا شوند) و ما غل و زنجير بر گردن كافران مى‌نهيم» (وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا).

آرى! آنها هر وقت در دنيا به اشتباه خود پى مى‌بردند و نادم مى‌شدند شجاعت اظهار ندامت را نداشتند، و همين خصيصه اخلاقى خود را در قيامت نيز به كار مى‌گيرند اما چه سود؟

به هر حال اينها نتيجه اعمال خودشان است كه از پيش فراهم ساخته‌اند «آيا آنها جزايى جز اعمالى كه انجام مى‌دادند دارند»؟! (هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ).

آرى! اين اعمال و كردار كفار و مجرمين است كه به صورت زنجيرهاى اسارت بر گردن و دست و پاى آنها گذارده مى‌شود.

(آيه ٣٤)- از آنجا كه در آيات گذشته سخن از اغواگرى مستكبران بود در اينجا گوشه‌اى از اين اغواگرى را منعكس مى‌سازد، مى‌گويد: «و ما هرگز در هيچ شهر و ديارى پيامبر انذار كننده‌اى نفرستاديم مگر اين كه مترفين (همان متنعمان مغرور و مست نعمت) مى‌گفتند: ما به آنچه شما به آن فرستاده شده‌ايد كافريم»