برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢ - فضيلت تلاوت سوره

جالب اين كه براى پدر جسم خشن و فوق العاده محكمى يعنى آهن را مسخّر مى‌كند و براى فرزند موجود بسيار لطيف! ولى هر دو كار سازنده و اعجاز آميزند.

در اين كه باد چگونه دستگاه سليمان (كرسى يا فرش او را) به حركت در مى‌آورد، بر ما روشن نيست، همين قدر مى‌دانيم هيچ چيز در برابر قدرت خدا مشكل و پيچيده نمى‌باشد.

سپس به دومين موهبت الهى نسبت به سليمان اشاره كرده، مى‌گويد: «و براى او چشمه مس (مذاب) را روان ساختيم»! (وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ).

چگونگى اين امر نيز دقيقا بر ما روشن نيست، همين اندازه مى‌دانيم كه از الطاف الهى در باره اين پيامبر بزرگ بود.

و بالأخره به بيان سومين موهبت پروردگار نسبت به سليمان يعنى تسخير گروه عظيمى از جن پرداخته، چنين مى‌گويد: «و گروهى از جن پيش روى او به اذن پروردگار برايش كار مى‌كردند» (وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ).

«و هرگاه كسى از آنها از فرمان ما سرپيچى مى‌كرد او را با آتش سوزان مجازات مى‌كرديم» (وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ).

(آيه ١٣)- در اين آيه به بخشى از كارهاى مهم توليدى گروه جن كه به فرمان سليمان انجام مى‌دادند اشاره كرده، چنين مى‌گويد: «سليمان هر چه مى‌خواست از معبدها، و تمثالها، و ظرفهاى بزرگ غذا كه همچون حوض‌هاى بزرگ بود، و ديگهاى عظيم ثابت براى او تهيه مى‌كردند» (يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِياتٍ).

كه بخشى از آنها مربوط به مسائل معنوى و عبادى بود، و بخشى با نيازهاى جسمانى انسانها و جمعيت عظيم لشكريان و كارگزارانش تناسب داشت.

در پايان آيه، بعد از ذكر اين مواهب خداوند خطاب به دودمان حضرت داود كرده، مى‌فرمايد: «اى آل داود! شكرگزارى كنيد» (اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً).

«اما عده كمى از بندگان من شكرگزارند»! (وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ).

منظور از شكرگزارى در اينجا «شكر در عمل» است يعنى؛ استفاده از مواهب‌