برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - فضيلت تلاوت سوره

رسيده است مشاهده كند، بى‌اختيار زبان به شكر و ثناى او مى‌گشايد و خود را در مقابل اين همه عظمت و رحمت كوچك و مديون مى‌بيند.

(آيه ٦٢)- اين آيه از توحيد ربوبيت پروردگار شروع كرده و به توحيد خالقيت و ربوبيت ختم مى‌كند، مى‌فرمايد: آن كس كه اين همه نعمتها را بر شما ارزانى داشته «اين است خداوند، پروردگار شما» (ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ).

همان خداوندى كه «آفريننده همه چيز است» (خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ).

«هيچ معبودى جز او نيست» (لا إِلهَ إِلَّا هُوَ).

در حقيقت وجود نعمتهاى فراوان الهى دليل بر ربوبيت و مدبريت اوست.

و خالق همه چيز بودن دليل ديگرى بر يگانگى او در ربوبيت است، چرا كه خالق موجودات مالك و مربى آنهاست، زيرا لحظه به لحظه فيض وجود از ناحيه او بر همه موجودات عالم هستى افاضه مى‌شود.

و در پايان آيه مى‌افزايد: «با اين حال چگونه از راه حق منحرف مى‌شويد»؟ (فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ). و چرا از پرستش خداوند يگانه يكتا به سوى بتها روى مى‌آوريد؟!

(آيه ٦٣)- در اين آيه به عنوان توضيح و تأكيد مطالب گذشته مى‌فرمايد:

«كسانى كه آيات خدا را انكار مى‌كردند اين گونه از طريق حق باز گردانده مى‌شوند» (كَذلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ).

(آيه ٦٤)- اين است پروردگار شما: قرآن همچنان بحث از مواهب بزرگ الهى و شمول آن نسبت به بندگان را ادامه مى‌دهد، تا هم شناخت بيشترى به آنها عطا كند، و هم اميد افزونترى تا در پرتو آن به مقام دعا برآيند و از اجابت برخوردار شوند.

مى‌فرمايد: «خداوند همان كسى است كه زمين را براى شما جايگاه مطمئن و آرامى قرار داد» (اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً).

هماهنگ با ساختمان روح و جسم انسان، داراى منابع گوناگون، مشتمل بر همه وسائل مورد نياز انسان، بسيار گسترده و مباح و رايگان.