برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١ - فضيلت تلاوت سوره
بعد از ذكر اين فضيلت معنوى به ذكر يك فضيلت مادّى پرداخته، مىگويد:
«و ما آهن را براى او نرم كرديم» (وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ).
ظاهر آيه اين است كه، نرم شدن آهن در دست داود به فرمان الهى و به صورت اعجاز انجام مىگرفت.
در حديثى آمده است كه خداوند به داود وحى فرستاد «تو بنده خوبى هستى جز اين كه از بيت المال ارتزاق مىكنى، داود چهل روز گريه كرد (و از خدا راه حلى خواست) خداوند آهن را براى او نرم كرد، و هر روز زرهى مىساخت ...
و به اين وسيله از بيت المال بىنياز شد».
(آيه ١١)- اين آيه شرحى براى زره ساختن داود و فرمان بسيار پر معنى پروردگار در اين زمينه است، مىگويد: ما به او گفتيم «زرههاى كامل بساز، و حلقههاى آنها را به اندازه و متناسب كن» (أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ).
در واقع خداوند به داود دستورى مىدهد كه بايد سرمشقى براى همه صنعتگران و كارگران با ايمان جهان باشد، دستور محكم كارى و رعايت دقت در كيفيت و كميت در مصنوعات، آن چنان كه مصرف كنندگان به خوبى و راحتى بتوانند از آن استفاده كنند، و از استحكام كامل برخوردار باشد.
و در پايان آيه داود و خاندانش را مخاطب ساخته، مىگويد: «عمل صالح به جا آوريد كه من نسبت به آنچه انجام مىدهيد بصير و بينا هستم» (وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ).
هدف ساختن زره و كسب درآمد نيست، هدف عمل صالح است، و اينها وسيلهاى است در آن مسير كه هم داود از آن بهره مىگرفت و هم خاندان و قومش.
(آيه ١٢)- حشمت سليمان و مرگ عبرت انگيز او! به دنبال بحث از مواهبى كه خدا به داود داده بود سخن را به فرزندش سليمان مىكشاند، و از سه موهبت بزرگ- كه از عوامل مهم اداره يك كشور پهناور است- بحث مىكند، مىفرمايد:
«و براى سليمان باد را مسخّر ساختيم كه صبحگاهان مسير يك ماه را مىپيمود و عصرگاهان مسير يك ماه را»! (وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ).