اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٥١ - ضرورت تعاون

٥-

تعاون‌

انسان، با فرصت و عمر محدود، طالب خواسته‌هاى نامحدود است! همواره در پى بهترين‌ها و بيشترين هاست. اين غريزه «مطلق‌طلبى» انسان وديعه‌اى الهى و بزرگ‌ترين انگيزه تكامل بشرى است كه به نوعى معقول بايد به آن پاسخ داد. از سوى ديگر تنها راه پاسخ به اين غريزه، هميارى و همكارى و «تعاون» جامعه بشرى است كه بسان پلى ميان ناتوانى قواى فردى از يك سو و مطلق‌طلبى از سوى ديگر عمل كرده انسان ناتوان را به بسيارى از آرزوهايش رسانده است. بدون ترديد اگر روحيه تعاون نبود، پيشرفت حيرت‌انگيز انسان در ميدان‌هاى مختلف زندگى به اين حدّ نمى‌رسيد و آدمى زادگان هنوز هم گام‌هاى نخستين زندگى را مى‌پيمودند، ابزار و وسايل اوّليه جاى خود را به تكنولوژى بسيار پيشرفته امروز نداده و شهرهاى عظيم و متمدن امروزى پديدار نشده بود همان طور كه نگهدارى و ادامه ميراث عظيم جامعه بشرى نيز بدون تعاون، امكان‌پذير نيست.

ضرورت تعاون‌

تعاون از اصول اخلاق اجتماعى بلكه از اصول زندگى اجتماعى است و هيچ كس در هيچ شرايطى از آن بى‌نياز نيست.

اميرمؤمنان صلوات اللّه عليه مى‌فرمايد: روزى در محضر رسول‌