اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٣٥ - حقيقت نه شعار
لِمَرْضاتِ اللَّهِ فَقَدِ اسْتَفادَ شُعاعاً مِنْ نُورِ اللَّهِ ...»[١]
هر كس براى جلب رضايت خدا فردى را بر اساس ايمان به خدا و رعايت پيمان برادرى انتخاب كند در واقع، پرتوى از نور خدا را يافته است.
رعايت پيمان برادرى، وظيفه خطيرى است كه بر عهده مؤمن قرار مىگيرد و بخشى از اعمال دينى او را تشكيل مىدهد و بدين ترتيب «اخوّت» جايگاه خويش را در متن زندگى اسلامى باز مىكند. سر آمد مؤمنان امام على ٧ انجام وظيفه نسبت به برادران ايمانى را سرلوحه كردار متقيان معرفى كرده، مىفرمايد:
«قَضاءُ حُقوُقِ الْاخْوانِ اشْرَفُ اعْمالِ الْمُتَّقينَ؛ يَسْتَجْلِبُ مَوَدَّةَ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبينَ وَ شَوْقَ الْحوُرِ الْعينِ»[٢]
برآوردن حقوق برادران، شريفترين كردار پرهيزكاران است كه دوستى فرشتگان مقرّب و اشتياق حورالعين را به خود جلب مىكند.
حقيقت دوستى و برادرى دينى، حتى مرزهاى دنياى فانى را در مىنوردد و در سراى جاويد- كه همه دوستىها و برادرىهاى غير الهى گسسته مىشود-[٣] جاى مىگيرد و زندگى سراسر صفا و معنويت مؤمنان را تا ابد به هم پيوند مىدهد؛
«وَ نَزَعْنا ما فى صُدوُرِهِم مِنْ غِلٍّ اخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلينَ»[٤]
[١] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ١٧٥
[٢] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٤٧٣
[٣] - الْاخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ الَّا الْمُتَّقينَ( زخرف( ٤٣)، آيه ٦٧)
[٤] - حجر( ١٥)، آيه ٤٧