اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٢٠ - ابعاد ستم ستيزى

ابعاد ستم ستيزى‌

ظلم و بيداد، آتش سوزانى است كه اگر مهار نگردد، همه چيز را در كام خود فرو مى‌برد و همه ارزش‌هاى زندگى را به نيستى خواهد كشاند، به همين دليل براى خاموش كردن شعله‌هاى سركش آن، به يك بسيج همگانى نياز است. در مرحله نخست خود افراد تحت ستم و سپس دولت و مردم بايد از وقوع و دوام بيداد جلوگيرى كنند، چنان كه در مرحله بعد خدا نيز به جنگ ستمگر خواهد آمد:

الف- ظلم ستيزى ستم ديده‌

در ديدگاه اسلام، ستم پذيرى نيز چون ستمگرى محكوم است و هيچ كس حق ندارد زمينه ستم كشى خويش را فراهم آورد و در برابر ستمگر، نرمش و سازش نشان دهد؛ در قرآن مجيد مى‌خوانيم:

«... لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ»[١]

ستم نمى‌كنيد و ستم نمى‌كشيد.

بر اين اساس، هر مسلمانى كه مورد هجوم ظالم قرار مى‌گيرد، بايد در حدّ توان مقاومت كند، ديگران را به يارى خويش طلبد و يا از تيررس ستمگر فرار نمايد.[٢]

ب- ظلم ستيزى دولت‌

دولت‌ها موظّفند زمينه هرگونه ستمگرى و ستم پذيرى را در جامعه‌

[١] - بقره( ٢)، آيه ٢٧٩.

[٢] - نساء( ٤)، آيه ١٤٨، نحل( ١٤)، آيه ٤١، حج( ٢٢)، آيه ٣٩.