اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٩٨ - طرح نظارت عمومى

و سعدى با الهام از چنين تفكّرى سروده است:

طرح نظارت عمومى‌

مراقبت متعهّدانه مسلمانان نسبت به برادران و خواهران ايمانى خود، طرحى قرآنى است كه به ماهيّت ايمان آنها بستگى دارد و با آن تداوم مى‌يابد:

«وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ اوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ...»[١]

مردان و زنان با ايمان، برخى سرپرست [و يار و ياور] بعضى ديگرند؛ امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند.

علّامه طباطبايى در تفسير اين آيه مى‌نويسد:

مؤمنان- با همه فراوانى و گستردگى، از نظر تعداد و جنسيت- در حكم يك شخصيت واحدند و به همين سبب برخى سرپرستى و تدبير امور ديگران را به عهده مى‌گيرند و آنان را به خوبى‌ها وا مى‌دارند و از زشتى‌ها باز مى‌دارند و چنين ولايتى در همه ابعاد اجتماعى جارى و سارى است.[٢]

[١] - توبه( ٩)، آيه ٧١.

[٢] - الميزان، ج ٩، ص ٣٣٨.