اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٠٠ - اهميت ويژه

اهميّت ويژه‌

يكى از اسماى حسناى الهى «محسن» است و احسان دمادم او شامل همه بندگان مى‌شود؛ اما ذات مقدس پروردگار به بندگانى كه كارى خدايى انجام دهند، عنايت ويژه دارد. از اين رو فرمود:

«... احْسِنُوا انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ»[١]

نيكى كنيد به تحقيق كه خدا نيكوكاران را دوست دارد.

و براى اميدوارى و تشويق بيشتر محسنان مى‌فرمايد:

«.. انَّ اللَّهَ لَمَعَ الُمحْسِنينَ»[٢]

همانا خدا با محسنان است.

در آيات ديگرى نيز قرآن مجيد با تعابير گوناگونى به اهميت و ضرورت احسان، تصريح فرمود. همچنين روايات بيشمارى از پيشوايان معصوم پيرامون احسان صادر شده كه نشانگر آن است كه احسان در ديدگاه اسلام به عنوان يك اصل اخلاقى مطرح است و جامعه بشرى براى تكامل و شكوفايى خويش، بدان نيازمند است و مدينه فاضله اسلامى هرگز از احسان و محسنان تهى نيست. از اين رو رهبر عظيم الشأن اسلام فرمود:

«رَأْسُ الْعَقْلِ بَعْدَ الدّينِ التَّوَدُّدُ الَى النَّاسِ وَ اصْطِناعُ الْمَعْرُوفِ‌

[١] - بقره( ٢)، آيه ١٩٥.

[٢] - عنكبوت( ٢٩)، آيه ٦٩.