اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٧٧ - ابعاد انضباط اجتماعى

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا و پيامبرش پيشى نگيريد و تقواى الهى پيشه كنيد.

د- رعايت قانون و مقررات اجتماعى‌

فلسفه تشريع قوانين اجتماعى ايجاد نظم واقعى و احقاق حقوق همه افراد در جامعه است. بر اين اساس، همه انسان‌ها موظّفند در چارچوب قانون حركت كنند تا جامعه دچار هرج و مرج نگردد و در سراشيبى سقوط قرار نگيرد.

واژه «حدود اللّه/ قوانين الهى» كه چهارده بار در آيات قرآن آمده،[١] بر اين مسأله تأكيد دارد كه مسلمانان هرگز مجاز نيستند، قوانين اجتماعى اسلام را ناديده بگيرند و در نتيجه انضباط اجتماعى را خدشه‌دار سازند.

هر اجتماعى داراى آداب و مقرراتى است كه در ايجاد نظم و انضباط عمومى، نقش مؤثّرى دارند و به همين دليل، مراعات آنها بر همه افراد جامعه، لازم مى‌شود؛ به طور مثال: مقررات راهنمايى و رانندگى، لازمه زندگى امروزى است و در هر كشورى از سوى همه بايد مراعات شود تا زندگى جمعى دچار اختلال نگردد. از اين رو تخلّف از آن از ديدگاه قانون و عرف، مستوجب توبيخ و جريمه است؛ در روايتى كه از امام كاظم ٧ نقل شده، چنين بر مى‌آيد كه در جامعه اسلامى، مسير رفت و آمد بانوان بايد از مردان جدا باشد و به طور مختلط آمد و شد ننمايند:

«لا يَنْبَغى‌ لِلْمَرْأَةِ انْ تَمْشِىَ فى‌ وَسَطِ الطَّريقِ وَ لكِنَّها تَمْشى‌ الى‌ جانِبِ الْحائِطِ»[٢]

[١] - المعجم المفهرس لالفاظ القرآن، واژه حدود

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ١٣٢.