اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٢٧ - كيفر يارى نرساندن به مظلوم

٤- اجر فراوان: رسول گرامى اسلام ٦ فرمود:

هر كس مؤمنى را كمك كند تا از غم و اندوه و گرفتارى نجات يابد، خداوند، ده حسنه برايش مى‌نويسد، ده درجه بردرجاتش مى‌افزايد، ثواب آزاد سازى ده بنده به او عطا مى‌كند، ده بدى را از او دور مى‌گرداند و روز قيامت شفاعت ده نفر را به او مى‌سپارد.[١]

٥- همنشينى پيامبر: امام رضا از پدرانش از رسول خدا صلوات اللّه عليهم نقل مى‌كند كه فرمود:

من، على، شيعيان و كسى كه مظلومى را مدد رساند، با هم خواهيم بود.[٢]

امام صادق ٧ نيز فرمود:

«مَنْ ارادَ انْ يُدْخِلَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فى‌ رَحْمَتِهِ وَ يُسْكِنَهُ جَنَّتَهُ ... وَ لْيُعِنِ الضَّعيفَ»[٣]

هر كس مى‌خواهد خداوند بزرگ او را در باب رحمت خود وارد سازد و در بهشتش جاى دهد بايد ضعيف را يارى رساند.

كيفر يارى نرساندن به مظلوم‌

گفتيم كه يارى نرساندن به مظلوم از گناهان كبيره است و كيفرگناه كبيره- در صورت عدم توبه- دوزخ خواهد بود، علاوه بر اين، در سخنان پيشوايان معصوم، عقوبت‌هاى شديدى براى ترك نصرت مظلوم‌

[١] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٢٠.

[٢] - همان، ج ٦٨، ص ١٩.

[٣] - همان، ج ٧٥، ص ١٨.