اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٩٣ - محورهاى وحدت

باقى نماند، با صراحت بر اطاعت مستقيم از آن حضرت، به طور مكرر، تأكيد كرده است:

«... ما اتيكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ...»[١]

آنچه پيامبر برايتان آورده بگيريد، و از آنچه نهى كرده، خوددارى كنيد.

يعنى «هر چه پيامبر ٦ دستور مى‌دهد، اجرا كنيد و از هر چه نهى مى‌كند، بپرهيزيد زيرا او جز از جانب خدا امر و نهى نمى‌كند ... و در اين آيه اشاره دارد كه اداره امور مردم به دست پيامبر ٦ و امامان جانشين آن حضرت است.»[٢]

مردم تا هنگامى كه از رسول خدا ٦ اطاعت مى‌كردند، از وحدت و يكپارچگى برخوردار بودند و در برابر هر دشمنى، پايمردى و مقاومت مى‌كردند. قرآن مجيد اين انسجام و شوكت را در سايه پيروى از خدا و رسول ٦ مى‌داند چنانكه عكس آن نيز صحيح است:

«وَ اطيعُوا اللَّهَ وَرسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ ...»[٣]

و (فرمان) خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد و نزاع نكنيد كه سست خواهيد شد و شوكت شما بر باد خواهد رفت!

[١] - حشر( ٥٩)، آيه ٧.

[٢] - مجمع البيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٩٢.

[٣] - انفال( ٨)، آيه ٤٦.