اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٣٣ - اخوت

٣-

اخوّت‌

تضاد منافع، برترى‌طلبى، تنگ چشمى، محدوديت نعمت‌ها و ثروت‌ها و ... انگيزه‌هايى است كه از روزهاى نخستين زندگى بشر، طعم شيرين صلح و همزيستى مسالمت‌آميز را در ذائقه انسان‌ها تلخ كرده و آنان را- كه بر اثر خلقت و طبيعت، همزاد، همراه و هم هدف هستند- به جان يكديگر انداخته است؛ برادركشى رسم روزگاران شده و خوردن ميراث برادران، قانون زندگى .... از سوى ديگر آدميزادگان هيچ چاره‌اى جز زندگى انسانى در كنار يكديگر ندارند و همزيستى، همكارى، هميارى و غمخوارى در سرشت آنان نهاده شده است.

شريعت جاويد اسلام، براى پايان دادن به برادركشى و نجات انسان از ورطه انسانخوارى و خودمحورى، بهترين طرح زندگى را در همان برادرى و تحكيم احساسات پاك ديگر دوستى در شاهراه ايمان به خدا طراحى و ارائه داد واز اين رهگذر، فرزندان آدم را به چنگ زدن به حبل المتين «اخوّت» رهنمون گشت و از يكايك آنان در خانواده بزرگ اسلام، ثبت نام به عمل آورد و به آنان يادآورى كرد:

«وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ اذْ كُنْتُمْ اعْداءً فَالَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ‌