اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٦١ - منزلت خيرخواهى

خيرخواهى كنند و راه را از چاه نشان دهند و هم بر نصيحت شوندگان لازم است نصيحت خيرخواهان را به گوش گيرند و به كار بندند. همان امام همام پيرامون گروه نخست فرمود:

«يَجِبُ لِلْمُؤْمِنِ عَلَى الْمُؤْمِنِ النَّصيحَةُ»[١]

خيرخواهى مؤمن بر مؤمن، واجب است.

و امام على ٧ سلام اللّه عليه، به گروه ديگر فرمود:

«اجْتَلِبُوا النَّصيحَةَ مِمَّنْ اهْداها الَيْكُمْ وَ اعْقِلُوها عَلى‌ انْفُسِكُمْ»[٢]

نصيحت را از كسى كه آن را به شما هديه مى‌كند، بپذيريد و آن را بر خود لازم شماريد.

منزلت خيرخواهى‌

با توجه به مطالب ياد شده، خيرخواهى در فرهنگ انسان ساز اسلام از منزلتى والا برخوردار شده، در رديف اصول اخلاق اجتماعى جاى مى‌گيرد و نصيحت گر مقامى بس رفيع مى‌يابد. رسول گرامى اسلام ٦ فرمود:

دين يعنى خيرخواهى. پرسيدند: براى چه كسى؟ فرمود: براى خدا، پيامبرش، پيشوايان دين و انبوه مسلمانان.[٣]

و در سخنى ديگر، انسان كوشا در اطاعت و نصيحت گر را در برخى مقامات، همراه خويش دانسته، مى‌فرمايد:

[١] - اصول كافى، ج ٢، ص ٢٠٨.

[٢] - نهج البلاغه، خطبه ١٢٠، ص ٣٧٣.

[٣] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٥٩٥.