اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٣٠ - ارزش خوشخويى
اگر بنده مىدانست كه چه (ارزش هايى) در خوشخويى نهفته است، در مىيافت كه به خلق نيكو نيازمند است.
ارزش خوشخويى
اين صفت زيبا در فرهنگ اسلامى ارزش ويژهاى دارد و شريعتمداران معصوم، با سخنانى نغز و دلنشين، آن را بيان كردهاند؛ رسول اكرم ٦ آن را سنگينترين عمل در ترازوى قيامت دانسته و فرموده است:
«ما يُوضَعُ فى ميزانِ امْرِءٍ يَوْمَ الْقِيامَةِ افْضَلُ مِنْ حُسْنِ الْخُلْقِ»[١]
روز قيامت، در ترازوى (اعمال) شخص، چيزى برتر از خوشخويى قرار نمىگيرد.
حضرت امير صلوات الله عليه نيز آن را بهترين همنشين دانسته و فرموده است:
«حُسْنُ الْخُلْقِ خَيْرُ قَرينٍ»[٢]
خوش خلقى بهترين همنشين است.
و در سخن ديگرى آن را سر رشته هر كار نيكى دانسته و فرموه است:
«حُسْنُ الْخُلْقِ رَأْسُ كُلّ بِرٍّ»[٣]
امام صادق ٧ نيز اظهار فرموده كه زندگى بدون خوش خلقى، شيرين
[١] - اصول كافى، ج ٢، ص ٩٩.
[٢] - وسائل الشيعه، ج ٨، ص ٥٠٦.
[٣] - شرح غررالحكم، ج ٣، ص ٣٩٣.