اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٢٠٣ - اصول نظارتى

يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ»[١]

گروهى از شما بايد (مردم را) به خير و صلاح دعوت كنند و به خوبى‌ها فرمان دهند و از بدى‌ها باز دارند.

پر واضح است كه اين گروه بايد داراى شرايط نظارت عمومى و امر به معروف و نهى از منكر باشند.

اصول نظارتى‌

در معارف اسلامى سر فصل‌هايى وجود دارد كه به طور مستقيم با نظارت همگانى مرتبط است و بسيارى از آنها از اصول خدشه‌ناپذير اسلام نيز به حساب مى‌آيد و اهمّيت اصل نظارت را دو چندان مى‌كند، برخى از آنها بدين قرار است:

١- اهتمام به امور مسلمانان‌

ضرورت و اهميّت اصل «اهتمام» به حدّى است كه در حديث مشهور پيامبراكرم ٦، تارك آن از زمره مسلمانان خارج است:

«مَنْ اصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِامُورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلًا يُنادى‌ يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ»[٢]

هر كس صبح كند و به امور مسلمانان اهتمام نورزد، از آنان نيست و هر كس بشنود مردى مسلمانان را به يارى مى‌طلبد و اجابتش نكند،

[١] - آل عمران( ٣)، آيه ١٠٤.

[٢] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٦٤.