اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٦٢ - راز اصالت

و مى‌فرمايد:

«... اوْفُوا بِعَهْدى‌ اوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ ايَّاىَ فَارْهَبُونِ»[١]

به عهد من وفا كنيد تا به عهدتان وفا كنم و تنها از من بترسيد.

و با يادآورى مسؤوليت انسان در برابر همه قراردادها مى‌فرمايد:

«... وَ اوْفُوا بِالْعَهْدِ انَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْئُولًا»[٢]

به پيمان [خويش‌] وفا كنيد [زيرا] كه از آن، سؤال خواهد شد.

از ديدگاه قرآن، رعايت عهد و پيمان، علاوه بر مسلمانان هم ميهن، همه افراد و ملّت‌ها ى ديگر حتى كافران و مشركان، را نيز در بر مى‌گيرد.

همان طور كه نسبت به پيمان دارى نسبت به مشركان مى‌فرمايد:

«... فَاتِمُّوا الَيْهِمْ عَهْدَهُمْ الى‌ مُدَّتِهِمْ انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقينَ»[٣]

پيمان آنان را تا [پايان‌] مدّتشان به پايان رسانيد زيرا كه خداوند پرهيزگاران را دوست دارد.

روايات اسلامى نيز پا به پاى قرآن بر ارجمندى و احترام به عهد و پيمان پاى فشرده‌اند كه به دو نمونه بسنده مى‌كنيم:

اميرمؤمنان صلوات اللّه عليه در عهد نامه مالك اشتر مى‌نويسد:

«.. وَ انْ عَقَدْتَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عَدُوّكَ عُقْدَةً ... فَحُطْ عَهْدَكَ‌

[١] - بقره( ٢)، آيه ٤٠.

[٢] - اسراء( ١٧)، آيه ٣٤.

[٣] - توبه( ٩)، آيه ٤.