اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٩٧ - نظارت همگانى

٢٠-

نظارت همگانى‌

يكى از ويژگى‌هاى زندگى و تمدن صنعتى غرب انزواطلبى و بى تفاوتى نسبت به ديگران و جهان خارج از زندگى شخصى است. اسلام با چنين ديدگاهى كاملًا مخالف است و اعتقاد دارد كه انسان بايد تا حدود زيادى- خارج از مسائل خصوصى، خانوادگى و سرّى- از زندگى همنوعان خود با خبر باشد، با آنان بجوشد، درد دلشان را گوش كند و در غم و شاديشان شريك شود. حتّى او را در برابر همه افراد مسؤول مى‌داند؛ رهبر بزرگوار اسلام، حضرت محمد ٦ مى‌فرمايد:

«كُلُّكُمْ راعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»[١]

همه شما سرپرست [يكديگر] و همه در برابر زير دست خود مسؤوليد.

اين احساس مسؤوليت، آرمان «وحدت اسلامى» را شكل مى‌دهد و انسجام امّت را تا ابديت، تضمين مى‌كند، علاوه بر اينكه در تار و پود فطرت آدمى نيز ريشه دارد، چنانكه قرآن مجيد مى‌فرمايد:

«كانَ النَّاسُ امَّةً واحِدَةً ...»[٢]

[١] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٣٨.

[٢] - بقره( ٢)، آيه ٢١٣.