اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٠٧ - آثار احسان در كلام اميرمؤمنان(ع)

رو، ياران و خدمتگزاران او زياد مى‌شوند:

«مَنْ كَثُرَ احْسانُهُ كَثُرَ خَدَمُهُ وَ اعْوانُهُ»[١]

كسى كه زياد احسان كند، خدمتگزاران و يارانش فراوان مى‌شوند.

٣- خوش فرجامى؛ سرو كار محسن همواره با نيكى هاست از اين رو كارهايش آسان انجام مى‌گيرد و فرجام خوشى در انتظار اوست:

«مَنْ احْسَنَ الَى النَّاسِ حَسُنَتْ عَواقِبُهُ وَ سَهُلَتْ لَهُ طُرُقُهُ»[٢]

كس به مردم، احسان كند، عاقبتش نيكو مى‌شود و كارهايش به آسانى انجام مى‌گيرد.

٤- حيات جاويد؛ بيرون آمدن از محدوده تنگ نفع پرستى و گام نهادن در احسان به ديگران، پيوستن به عالم ملكوت و يافتن حيات جاويد است:

«الُمحْسِنُ حَىٌّ وَ انْ نُقِلَ الى‌ مَنازِلِ الْامْواتِ»[٣]

شخص نيكوكار (هميشه) زنده است گر چه به گورستان منتقل شود.

٥- توشه آخرت: دنيا مزرعه آخرت است و هر كسى در اينجا بذر نيكو بكارد به طور قطع در آن سرا، ميوه شيرين مى‌چيند:

«نِعْمَ زادُ الْمَعادِ الْاحْسانُ الَى الْعِبادِ»[٤]

احسان به بندگان خدا، توشه خوبى براى آخرت است.

[١] - شرح غررالحكم، ج ٥، ص ٣٣٢.

[٢] - همان، ص ٣٧٧.

[٣] - همان، ج ١، ص ٣٩٣.

[٤] - همان، ج ٦، ص ١٦١.