اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ٢٨ - ملاك مسلمانى

ملاك مسلمانى‌

ويژگى و اهميّت «امانتدارى» تا آنجا مورد توجه اسلام است كه آن را با ايمان، ملازم و برابر دانسته و ايمان افراد را آن گاه مى‌پذيرد كه با امانتدارى توأم باشد. قرآن مجيد آن را از خصوصيات مؤمنان واقعى دانسته و فرموده است:

«وَ الَّذينَهُمْ لِاماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ»[١]

آنان كه امانت‌ها و پيمان خويش را به انجام مى‌رسانند.

همچنين اميرمؤمنان ٧ فرمود:

«لا ايمانَ لِمَنْ لا امانَةَ لَهُ»[٢]

كسى كه امانتدار نيست، ايمان ندارد.

حضرت جواد ٧ از پدرانش از رسول خدا ٦ چنين نقل مى‌كند:

«لا تَنْظُروُا الى كَثْرَةِ صَلاتِهِم وَ صَوْمِهِمْ وَ كَثْرَةِ الْحَجِّ وَ الْمَعْروُفِ وَ طَنْطَنَتِهِمْ بِاللَّيْلِ وَ لكِنِ انْظُروُا الى صِدْقِ الْحَديثِ وَ اداءِ الْامانَةِ»[٣]

به كثرت نماز، روزه، حجّ، كارهاى خوب و ناله‌هاى شبانه آنها نگاه نكنيد، بلكه به راستگويى و امانتداريشان بنگريد (و آن را ملاك مسلمانى آنها قرار دهيد.)

[١] - مؤمنون( ٢٣)، آيه ٨

[٢] - شرح غررالحكم، ج ٦، ص ٤٠٠

[٣] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ١١٤