اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١١١ - اصالت و ضرورت

مانع برقرارى عدالت گردد:

«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا كُونُوا قَوَّامينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ وَ لَوْ عَلى‌ انْفُسِكُمْ اوِالْوالِدَيْنِ وَ الْاقْرَبينَ»[١]

اى كسانى كه ايمان آوره‌ايد، پيوسته به عدالت قيام كنيد و براى خدا گواهى دهيد گر چه به زيان خود، پدر و مادر و خويشاوندانتان باشد.

چنانكه دشمنى و كينه توزى نبايد دادگرى را تحت الشعاع قرار دهد:

«... وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَئانُ قَوْمٍ عَلى‌ الَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ اقْرَبُ لِلتَّقْوى‌ ...»[٢]

نبايد دشمنىِ گروهى شما را بر آن دارد كه عدالت نكنيد، عدالت كنيد كه به تقوا نزديك‌تراست.

چنان كه يكى از اهداف نهايى فرستادن پيامبران : را برپايى عدالت، شمرده، مى‌فرمايد:

«لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيّناتِ وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ...»[٣]

به تحقيق، پيامبرانمان را با دلايل روشن فرستاديم و همراه آنان كتاب و ميزان را فرود آورديم تا مردم به عدالت قيام كنند.

روايات اهل‌بيت : نيز در اين باره بيشمار است، براى‌

[١] - نساء( ٤)، آيه ١٣٥.

[٢] - مائده( ٥)، آيه ٨.

[٣] - حديد( ٥٧)، آيه ٢٥.