اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٩٢ - محورهاى وحدت

الف- توحيد

قرآن مجيد علاوه بر مسلمانان، حتى پيروان دين مسيح و موسى ٨ رانيز به اتحاد بر محور توحيد فرا مى‌خواند و مى‌فرمايد:

«قُلْ يا اهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا الى‌ كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ الَّا نَعْبُدَ الَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ ...»[١]

بگو: اى اهل كتاب، بياييد به سوى شعار مشترك ميان ما و شما (گرد آييم) و آن اين است كه جز خدا را نپرستيم و شريكى برايش نتراشيم و برخى از ما برخى ديگر را- به جز خدا- به آقايى برنگزينيم.

به يقين، اگر موحّدان جهان- اعم از مسلمانان و اهل كتاب- حقيقتاً خدا را بپرستند و مؤمن و موحّد واقعى باشند مى‌بايست از تشتّت و پراكندگى و اختلاف بپرهيزند، همان گونه كه اگر همه پيامبران الهى در يك زمان و در يك مكان زندگى مى‌كردند، كم‌ترين اختلافى با هم نداشتند، به تعبير حضرت امام خمينى قدّس‌سرّه:

اگر همه انبيا جمع شوند و همه اوليا جمع شوند، با هم اختلاف نمى‌كنند، يك كلمه اختلاف ندارند![٢]

ب- رهبرى پيامبر

خداوند متعال براى اينكه هيچ ترديدى در اطاعت از رسول اكرم ٦‌

[١] - آل عمران( ٣)، آيه ٦٤.

[٢] - صحيفه نور، ج ٢٠، ص ٧٠.