اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٧٧ - فراگيرى

كند، اگر به ديد و بازديد خانوادگى دلخوش مى‌شود، اقدام نمايد و ... البته در همه موارد صله رحم، توانايى انجام كار و مشروع بودن، دو شرط اساسى است، بدين معنا كه اگر افراد فاميل از او در خواستى كردند كه توان انجام آن را ندارد، از عهده‌اش ساقط مى‌شود و اگر استمداد فاميل و صله رحم، مستلزم عمل نامشروع و با خواست خدا در تضاد باشد، نبايد آن را انجام دهد؛ مثل اينكه برادر يا خويشاوند ديگرى در ستم به مردم يا گناه ديگرى از او استمداد طلبد يا مالى را براى مصرف نامشروع بخواهد.

در اين گونه موارد نبايد به فاميل كمك كرد بلكه بر عكس، صله‌رحم آن است كه حتى او را از هر گونه عمل ناروا باز دارد و اين بهترين خدمتى است كه به فاميل خود كرده است.

امام صادق ٧ درباره كم‌ترين پيوند خويشاوندى مى‌فرمايد:

«.. صِلُوا ارْحامَكُمْ وَ بِرُّوا بِاخْوانِكُمْ وَ لَوْ بِحُسْنِ السَّلامِ وَرَدّ الْجَوابِ»[١]

پيوند خويشاوندى را محكم و به برادرانتان نيكى كنيد گر چه با سلام نيكو و پاسخ سلام دادن باشد.

و در روايتى از رسول اكرم ٦ از جان و مال مايه‌گذاشتن براى خويشاوندان، بالاترين نوع صله رحم شمرده شده است.[٢]

[١] - بحارالانوار، ج ٧٤، ص ١٣١.

[٢] - همان، ص ٨٩.