اصول اخلاق اجتماعى - پژوهشکده تحقيقات اسلامي سپاه - الصفحة ١٤٧ - مهمترين دستاوردهاى راستى

از اين رو، امام على ٧، راستگويى را احياگر تقوا دانسته است:

«الصّدْقُ حَيوةُ التَّقْوى‌»[١]

راستگويى، حيات تقواست.

و در سخن ارزشمند ديگرى دايره اين اثر بخشى را وسيع‌تر كرده و فرموده است:

«الصّدْقُ صَلاحُ كُلّ شَىْ‌ءٍ وَ الْكِذْبُ فَسادُ كُلّ شَىْ‌ءٍ»[٢]

راستگويى، سبب اصلاح همه چيز و دروغ، سبب فساد همه چيز است!

حضرت صادق ٧ نيز در سخنى نورانى مى‌فرمايد:

«الصّدْقُ نُورٌ مُتَشَعْشِعٌ فِى عَالَمِهِ كَالشَّمْسِ يَسْتَضيى‌ءُ بِها كُلُّ شَىْ‌ءٍ ...»

راستگويى در عالم خود، نورى پر تلؤلؤ است، همانند خورشيد كه همه چيز از نور آن بهره‌مند مى‌گردد.

علاوه بر اين، در برخى روايات به ديگر صفات نيكى كه پيامد راستى هستند اشاره شده است؛ مانند: مروّت‌[٣]، وفاى به عهد[٤]، شجاعت‌[٥]، عزّت‌[٦]، پاكى‌اعمال‌[٧] و ...

[١] - شرح غررالحكم، ج ١، ص ٩٦.

[٢] - همان، ص ٢٨١.

[٣] - همان، ج ٣، ص ٢٠٨.

[٤] - همان، ج ٤، ص ٥٩٩.

[٥] - همان، ج ٥، ص ١١٨.

[٦] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٢٦٩.

[٧] - همان، ص ٣٠٣