جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٤ - ٣٤ لزوم احترام به سادات به جهت انتساب به رسول الله٦٥٠١٨
٣٢. نتیجه سفارش رسول اللّهﷺ نسبت به اهلبیتb
يزيد بعد از پشیمانی از کار خود در جنگ با امام حسین، تصميم گرفت از سختگيرى دست بردارد لذا موافقت كرد امام سجّاد٧ و اسرای کربلا، هفت روز در دارالحجاره شام، مجلس عزادارى برگزار کنند. احساسات مردم به قدرى تحريك شد كه نزديك بود به كاخ يزيد هجوم آورده و او را بكشند. مروان كه در شام بود احساس خطر كرد و به يزيد گفت: صلاح نيست حضرت سجّاد٧ در شام بماند هر چه زودتر او را همراه اسراء، به مدينه بازگردانید. يزيد پس از هفت روز عزادارى آنها را به سوى مدينه روانه کرد. [١]
بعد از ورود اهل بيتb و امام سجّاد به مدینه همه مردم مدينه به استقبال آنها شتافتند فرياد گريه بيابان را پر كرده بود امام سجّاد به ايراد خطبه پرداخت و بعد از حمد و ثنای الهی فرمود: سوگند به خدا اگر پيامبرﷺ به جاى آن سفارشهاى موکّد در مورد احترام و محبّت به ما اهلبیتb امر به كشتن ما میفرمود، دشمنان ما بيش از این نمیتوانستند بر ما ستم روا دارند. ما همه اين مصائب و حوادث را به حساب خدا میگذاريم. [٢]
٣٣. عملی با ارزشتر از خون بهای تمام مردم
مردى به همراه قاتل پدرش، حضور امام سجّاد ٧ رسید. متّهم در محضر امام به قتل خود اعتراف کرد و با اقرار صريح او، قانون قصاص تحقّق يافت. اما از مشاهده وضعِ قاتل و اعترافش براى امام روشن شد كه او آدم جنايتكارى نيست و اتفاقی مرتکب قتل شده است. لذا از فرزند مقتول كه ولىّ خون بود، خواست كه او را ببخشد تا مشمول اجر الهی شود، اما جوان به اين عفو راضى نشد.
[١].[٨٧] مقتل الحسين مقوم، ص ٤٥٥.
[٢] .[٨٨]لهوف، سيد بن طاووس، ص ٢٦٨.