جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٩٦ - ٢٤ برخورد کریمانه امام سجاد

برای برداشتن بارت از ما یاری بخواهی، یاریت می‌کنیم. اگر گرسنه هستی، سیرت می‌کنیم. اگر برهنه‌ای، لباست می‌دهیم. اگر محتاجی بی‌نیازت می‌کنیم. اگر آواره‌ای، پناهت می‌دهیم. اگر حاجتی داری، برآورده می‌کنیم.

در نهایت فرمود: چنانچه با همه وسایل مسافرت خود بر خانه ما وارد شوی، تا هنگام رفتن مهمان ما هستی و با کمال شوق و محبّت از تو پذیرایی می‌کنیم، چه این که ما خانه‌ای وسیع داریم و وسایل پذیرایی از هر جهت در اختیار داریم.

وقتی مرد شامی‌ سخنان پر از مهر و محبّت آن بزرگوار را شنید، سخت گریست و با شرمندگی عرض کرد: گواهی می‌دهم که شما خلیفه خدا هستید و خداوند داناتر است به این که رسالت خویش را در کدام خانواده قرار دهد (اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ).[١] سپس به آن حضرت گفت: بدان که شما و پدرت علی، دشمن‌ترین خلق خدا نزد من بودید. ولی بواسطه این رفتار نیکو، اکنون شما محبوب‌ترین خلق خدا پیش من هستید سپس آن مرد به خانه امام حسن٧ وارد شد و تا هنگامی که در مدینه بود مهمان آن حضرت بود و از ارادتمندان آن خاندان گردید. [٢]

٢٢. مردم گرایی

امام حسن مجتبی٧ دوستى شوخ طبع داشت. روزى امام به او فرمود: شب را چگونه به صبح رساندی؟ او در جواب گفت: يا بن رسول الله! شب را بر خلاف رضاى خود و رضای خدا و رضای شيطان به صبح رساندم. امام خنديد و فرمود چگونه؟

عرض كرد: خداى عزوجل دوست می‌دارد كه پیوسته او را اطاعت كنم و هرگز مرتكب معصيت نشوم ولی من دائم چنين نيستم و گاه معصیت می‌کنم. شيطان

[١].[٢٩٥] سوره انعام، آیه ١٢٤.

[٢]. بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج‌٤٣، ص ٣٤٤ ، كشف الغمة ، ج١ ص ٥٦١.