جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٢٩ - ١٣ اخلاص در محبّت به اهلبیتb
پيامبر فرمود: علی را به خود واگذاريد، او در كارش داناتر از ديگران است. آن حضرت عمرو را با قدری تاخیر به قتل رسانید، سپس خدمت پيامبر آمد. رسول اللّه سوال نمود: يا على چه شد كه در کشتن عمرو قدری توقّف نمودى؟
حضرت عرض كرد: يا رسول اللّه موقعى كه او را بر زمين انداختم به من ناسزا گفت و ضمناً آب دهان انداخت، در آن وقت چون غضبناك شدم، ترسيدم که اگر در این حال او را بكشم، عملم به جهت تسلّى خاطر و انتقام شخصی، انجام شده باشد نه خالص برای خدا، از این رو ايستادم تا خشمم فرو نشیند و از براى خدا و در راه فرمانبردارى خدا او را بکشم. [١]
نکته: اخلاص و مبارزه با ارزش و سرنوشتساز آن حضرت سبب شد که پيامبر درباره او فرمود: مبارزه على٧ در جنگ خندق، با ارزشتر از عبادت جن و انس است.
١١. ارزش عمل منوط به خلوص نیّت
بعد از پيكار امیرمؤمنان على٧ با عمرو بن عبدود و كشتن او، پيامبرﷺ به آن حضرت فرمود: بشارت باد بر تو یا على، اگر اين كار تو را با عمل امت من مقايسه كنند، عمل تو بر اعمال آنها برترى خواهد داشت، زيرا خانه مسلمانی نبود مگر اين كه به خاطر قتل عمرو بن عبدود، عزّتى در آن وارد شد. «همه خوشحال شدند به جهت این مبارزه شجاعانه و البته خالصانه آن حضرت.»[٢]
· در حدیثی امیرمؤمنان علی ٧فرمود: (طُوبَى لِمَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ الْعِبَادَةَ وَ الدُّعَاءَ وَ لَمْ يَشْغَلْ قَلْبَهُ بِمَا تَرَى عَيْنَاهُ وَ لَمْ يَنْسَ ذِكْرَ اللَّهِ بِمَا تَسْمَعُ أُذُنَاهُ وَ لَمْ يَحْزُنْ صَدْرَهُ بِمَا أُعْطِی غَيْرُهُ)[٣] خوشا به حال کسیکه:
[١]. تاريخ بغداد، الخطيب البغدادي، ج١٣، ص١٩.
[٢].[١٨٧] شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٧.
[٣].[١٨٨] اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج٢، ص١٦.